Kardeşler odayı paylaşmalı mı?

Eskiden böyle bir sorunun lafı olmazmış. Evler küçük, daha doğrusu aileler büyük olduğundan kardeşler illaki aynı odayı paylaşırlarmış.

Biz de öyleydik Ece’yle… Tam olarak kaç yaşında odalarımızın ayrıldığını hatırlamıyorum ama uzunca bir süre aynı odada, ranzada yattık. Çok da keyif aldık.

"Olamaz! Yatağımın altındaki canavar kardeşimmiş!"

Ece’yle oda paylaştığımız günlerden çok şey öğrendiğimden eminim. Geceleri ışığı kapattıktan sonra bıcır bıcır konuşur, birbirimize “iyi geceler” dilemeden uyumazdık. Müthiş huzur verirdi bana onunla aynı odada yatıyor olmak. İkimiz de büyüyüp kendi odalarımızı isteyinceye kadar tabii… Özellikle de ben ergen, o henüz çocukken ve ilgi alanlarımız tamamen farklıyken kendimize ait odanın olması önem kazandı.

Şimdi aynı şeyi Deniz ve Derin için istiyorum. Derin doğduğundan beri park yatakta yatıyor. Uzun süre de yatabilir aslında, ama zaten Deniz’in yatağı ona küçük gelmeye başladığı için Deniz’in yatağını Derin’e kaydırıp Deniz’e yeni bir oda almamız gerekiyor.

Mobilya almak kıyafet almak gibi bir şey değil. Senelerce kullanıyorsunuz. İleriyi düşünerek hareket etmek lazım. O yüzden Doğan’la ranza almaya karar verdik. Deniz’i şimdilik ranzanın alt katında yatırır, Derin 2,5-3 yaşına gelip de Deniz’de yaptığımız gibi büyükçe ama korunaklı bir yatakta yatmaya hazır hale gelince de ikisini aynı odaya yerleştiririz dedik. Odaları ayırmak isteyecek olurlarsa da, yaşlarına ve yatakların durumuna göre, ranzayı ayırıp yatakları ayrı ayrı kullanabilirler. Biz Ece’yle öyle yapmıştık.

Şu anki evimiz her ikisini de ayrı odalarda yatırmak için müsait aslında. Onları aynı odaya yerleştirmemizi gerektiren bir yer problemi yok. Ancak bunun onlar için önemli bir paylaşım olacağını düşünüyoruz.

Bu sabah Deniz’i okula bırakmak için evden çıktığımda bizim sitede oturan ve onunla aynı okula giden bir arkadaşı ve annesiyle karşılaştık. Onlar da bize takılınca çocukları okula bıraktıktan sonra biz iki anne sohbet ettik. Onun 13 yaşında bir oğlu, 5 yaşında bir de kızı var. Çocukları aynı odalarda yatırmak istemiş ama yaş farkı fazla olunca yapamamış. Biri bebekken diğeri okula gidiyormuş, bebek büyüğü uyandırsın istememiş. Şimdi programları uysa da cinsiyet farklı olunca, oğlan da ergenlik dönemine girince artık ikisini aynı odada yatırmayı doğru bulmadığını söyledi. Küçük kız anneanneyle odayı paylaşmak durumunda kalıyormuş bu durumda.

Deniz ve Derin gerek aralarındaki yaş farkının az olması, gerekse cinsiyet farkı olmamasının avantajlarını kullansınlar. Biraz büyüyüp de kendi özel yerlerini isteyinceye kadar hem bu işin eğlencesinin tadına varmaları, hem de ortak bir paylaşım ve sorumluluk duygusu geliştirmeleri için aynı odayı paylaşsınlar… gibi bir düşünce var aklımda.

Alman yazar Helmut Kentler Çocuğuma nasıl cinsel eğitim verebilirim? adlı kitabında bunun tam tersini söylüyor:

Aile bireylerinden her birinin kendine ait bir odası varsa çocuk daha başlangıçta kendi hareket özgürlüğünün nerede bittiğini ve başkalarının hareket özgürlüğünün nerede başladığını anlar ve şunları öğrenir: Kendi odamın efendisi benim. Başkalarıyla paylaştığım yerlerde (salon, mutfak, banyo) bulunduğum zaman davranışlarımı onlara göre ayarlamalıyım. Başkasının odasına girdiğimde onun istediği gibi olmalıyım.

[Özel odaya sahip olmak] pek çok kimse için yerine getirilemeyecek bir düş. Ülkemizde sayısız aile maddi açıdan öylesine zor durumda ki, değil her çocuğa bir oda ayırmak, çocuklara tek tek yatak bile sağlayamıyor. Ne var ki, bunca zenginlikleri yaratmasını bilen toplumumuzun çocuklar ve gençler dâhil herkese bir oda sağlayabilecek durumda olduğunu sanıyorum. Belki de aileler çocukları için özel bir oda sağlamanın ne denli önemli olduğunu kavrayabilirlerse birtakım lüks sayılabilecek şeylerden vazgeçip biraz daha geniş bir evin kirasını ödeyebilirler.

Özel oda, genel ve özel yaşam kavramlarının algılanması için önemli önkoşullardan biridir. Yuva çağındaki çocuk sosyal ilişkileri anlayacak kapasitede olduğundan bunu ona açıklamak olasıdır: Başkalarını rahatsız etmediğim, kendimle baş başa kaldığım sürece ne istersem yapabilirim. Sokakta, otobüste, alışverişte, kısacası insanların bir arada olduğu her yerde ise başkalarının gözüne batmayacak şekilde davranmalıyım: Parmağımı burnuma sokmamalı, tükürmemeli ve cinsel isteklerimi açığa vurmamalıyım.

Katılmıyorum.

Daha doğrusu şöyle: Elbette çocuğa mahremiyeti öğretmek, başkalarının özgürlüğünün başladığı yerde kendi özgürlüğünün bittiği gibi kavramları öğretmek önemli. Ama bence kardeşle aynı odayı paylaşmak, hem kardeşlik ilişkisini güçlendirmek adına, hem de ortak bir sorumluluk anlayışı vermek adına da önemli. Artıları, eksilerini düşününce paylaşım daha ağır basıyor bende.

Hem “eskiden ayrı odalar mı varmış?” diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Bizim nesil kardeşiyle aynı odayı paylaştı da özgürlük kavramını mı şaşırdı?

(Kitabı henüz bitirmedim, çocuklarda cinsel gelişimle ilgili önemli noktalara değiniyor. Sadece bu yaklaşımı, daha doğrusu yaklaşımdan çıkan sonucu uygulamayacağım)


Bu da ilginizi çekebilir: Abi/abla olma olayı


Paylaşın:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Reklamlar

15 Yanıt

  1. Ben 5 yasindayken erkek kardesim dogdu. 5 yil boyunca ayni odayi paylastik. Hic sorun hatirlamiyorum cinsiyet farki veya baska konuda. Fakat simdi anne olunca ikinciyi yaparsak ayni oda nasil olacak diye endiselerim var. Gece birbirlerini uyandirirlar mi diye. Herhalde alisma meselesi, deneyip gormek lazim. Bana da ayni oda faydali gibi geliyor ergenlige kadar.

    • Anneme de sordum bir sorun yasamis miydik diye, belki ben hatirlamiyorumdur dedim. Hic sorun yasamadiniz hatta hosunuza gidiyordu dedi. O da ergenlige kadar problem olmadigini dusunuyor oda paylasimi konusunda.

  2. Ben de Helmuth Kentler’e katılmıyorum!

    Erkek ardeşimle aramızda 5 yaş var. İlk evimiz çok küçüktü (2 oda 1 salon) ve benim odama 1 yatak ve 1 çalışma masası zar zor sığıyordu; dolayısıyla, Emo 5 yaşına kadar annemlerle aynı odada yatmak zorunda kaldı :)) Daha sonra daha büyük bir eve taşındık ve biz iki kardeş aynı odada yatmaya başladık! Ben Lise 2’ye geçene kadar. O noktada, artık büyüdüğümü ve sınavlara çalışmam için bana ayrı oda gerketiğini kabul eden bizimkiler oturma odamızı ablanın odası haline getirdiler!

    Cinsiyet ve yaş farkı nedeniyle arada sorunlar yaşansa da ikimiz de aynı odayı paylaşmak konusunda çok mutluyduk -aynen anlattığın gibi, birbirimize iyi geceler demeden uyumazdık! Sınırlarımızı da bilirdik; kimse kimseyi rahatsız etmezdi, hele de cinsiyet farkı olduğu için, mahremiyetine saygı gösterirdi! Bence, şartlar uygunsa, belli bir süre aynı odada yatmak kardeşler arasındaki bağları güçlendiriyor gibi. Sanki hayatı daha çok paylaşıyorsun! Üstelik farklı cinsiyetteki kardeşlerde avantajlı yanı “kız odası/erkek odası” gibi ayrımcı konseptlere boyun eğmek zorunda kalmadan, gayet uniseks döşeyebiliyorsun odayı :)) Bence her iki taraf için de olumlu etki 🙂

    Ama yazdığın gibi, yaş farkı arttıkça bu iş zor. Özellikle de küçük bebekken (yani gece boyu zırt pırt uyanma, emme, ortalıkta gürültü yapma potansiyeline sahipken…

    Size kolay gelsin diyorum… Bilemiyorum Deniz şu an Derin ile aynı odada yatma konusunda ne düşünür ma biraz büyüyünce ikisinin de keyif alacağını düşünüyorum/umuyorum!

    Sevgiler! Başak

  3. bende senelerce aynı odayı hatta aynı yatağı kız kardeşimle paylaşmış ve bundan büyük mutluluk duymuş biriyim. aynı şekilde kardeşimde öyle ergenlik doneminde tek başıma kalmak istediğim dönemlerde bile bunun yaptığım için bana küsen hatta kızan bir kardeşim vardı. aynı odada olmamızın özgürlüğümü kısıtladığını hiçbirzaman düşünmedim. aksine kimseye anlatmadiğim şeyleri benden 5 yaş küçük olmasına regmen kardeşimle çok rahat paylaşabiliyordum ve beni en iyi o anlıyordu. hala bazen ona akıl danışır fikrini alırım 🙂 elifcim bende senin yerinde olsam en azından cocukluk donemlerinde aynı odayı paylaşmalarını isterdim.

  4. Ben de erkek kardesimle ayni odayi paylastim 13-14 yasima kadar. Hem de ranzada yatiyorduk. Hic de problem olmadi.

    Simdi Kimilcan ile Kimilnaz ayni odada yatmaya basladilar. ben bunun bir faydasini gordum. Kipircan bizim de onunla yatmamizi veya uykuya dalana kadar yaninda kalmamizi istiyordu. Kardesi olunca beraberce uykuya daliyorlar hemen. Bazen Kimilnaz’in cenesi dusuyor ama genelde birbirlerini uykuya tesvik ediyorlar diyebilirim.

    Yalniz bazen Kipircan cok erken uyaniyor. O yuzden Kimilnaz’i gece kendi yatagina tasiyoruz.

    Aslinda eklemeyi unuttum. K.can ve K.naz, K.can in buyuk yataginda beraber uykuya daliyorlar. Birbirlerine sarilarak. 🙂

  5. itiraf ediyorum, ayrı odalarda kaldığımız için pişmanım. Hepsi o salak amerikan dizilerinin yüzünden. Kardeşimle ayrı şehirlerde okuduk. sadece yaz tatillerinde ve subat tatillerinde beraber olabilirdik. Normalde ayni odada yatardik hatta yataklarimiz yanyana idi ama yazliga gidince, oranin havasindan midir suyundan midir, özentilik midir, ayrı odalarda kalmak isterdik. Simdiki aklim olsa, zaten topu topu 2-3 ay gordugum kardesimden hic ayrilmazdim….

  6. Ben de ayrı oda ile özgürlük kavramının zorunlu gibi gösterilmesine katılmıyorum. Aynı oda içinde olurlar ama herkesin kendi yatağı ve kendi dolapları varken birisi diğerinin yatak ve dolaplarını kullanmaması gerektiğini öğrenir. Hatta böylece aynı ortamda hem özgürlük hem bazı kısıtlar bir arada yaşanmış olur.
    Kardeşlik konusunda sizin gibi benim de kardeşimle aynı odada çok güzel anılarım var. (Bu arada ben Mersin’de yaşıyorum) Hayatım boyunca her hatırladığımda içime huzur, yüzüme gülümseme getiren anılar. Herkesin böyle anılara sahip olma hakkı da göz önünde tutulmalı.

  7. Bencede kesinlikle aynı oda da olmalılar, zaten zamanı gelince onlar talep edecektir :=)
    Ben ablam evlendiğinde yatağımda tek kaldığım geceyi hiç unutmam, çok keyifliydi sarılarak uyumak 🙂

  8. Ben önce ablamla aynı odadaydım; sonra abimin odasına taşındım. Evimizden taşınınca yeni odada yine ablamla buluştum. Ablamla (aramızda 8 yaş olmasına rağmen) güzel zamanlarımız oldu. Mesela odamızın dekorasyonu üzerine konuşmaktan çok keyif alırdım. ya da ablamın “bölümünde” vakit ayırmaktan. İkimiz de kendi köşelerimizi yapmıştık odada. O lisede ben ilkokuldayken bol bol da kavga ettik. ben küçük olan olduğum için odadan atılırdım. 🙂 Işığı söndürdün, söndürmedin, ses oldu, olmadı kavgalarımızı şimdi gülerek anıyoruz. Çok keyifliydi. Ama aradan yıllar geçince kendi odana sahip olmak da ayrı bir keyif veriyor. O keyfi yaşamak için önce odayı paylaşmak gerekiyor tabii..
    Bu arada yeri gelmişken bir şey sormak istiyorum: Bebek doğduğunda anne babanın odasında ne kadar kalabilir? Çünkü şu anki evimizde bebek odası yapabileceğimiz bir yer yok ve hemen taşınmak gibi bir planımız da yok. Bu sorun kafamı kurcalayıp duruyor. Ne yapmalı, ne etmeli?

    • Banu sana bu konuda herkes baska cevap verir, 3 ay, 6 ay, 1 yil. Hepsinin avantajlari dezavantajlari var. Bizimki 2 yil oldu hala bizim odada! Dr Sears ayni yatakta bile yatsan birsey olmaz diyor mesela. Ama baska ekoller bastan ayir diyor. Ben artik ayirmayi dusunuyorum zamani geldi ama useniyoruz biraz kapsamli bir operasyon gerekiyor cunku.

      • Bahar, teşekkür ederim. Bunu duymak bile rahatlatıcı oldu. Hiç değilse bize 1-2 yıl kazandırır demek. Size de gelecekteki operasyonunuzda kolaylıklar. 🙂

  9. Benim 2 oğlum var ve araları 5.5 yaş. Biz de sizin gibi düşünüp bir ranza aldık. Tek problem yukarıda yatan abi döndükçe yatağın hareket etmesi ve bunun sonucunda aşağıdakinin uyanması. Bu da genellikle sabah saatlerinde büyük oğlanın uyanıp sıkıntıdan dönerek yatağı oynatmasından dolayı oluyor.Ama bence de 2 kardeş hiç olmazsa bir süre aynı odayı paylaşmalı ve paylaşabilmeyi de öğrenmeli.

  10. Tek cocugum var, onun icin bu konu bize erken ama benim hayalimdeki sey, eger iki cocugum olursa birgun, ikisine ayri oda vermek yerine, yine 2 odayi onlara ayirmak: birisini uyku/giysi odasi, digerini oyun/calisma odasi yapmak.

    Kucukken hep oyle olsun odalarimiz isterdim.

    Boylece ikisinin de istedikleri zaman yalniz kalabilecekleri odalari olur, Kentler rahat eder 🙂 Ama ayni zamanda paylasacaklari, anilar olusturacaklari odalar paylasmis olurlar.

    Sevgiler,
    Seda

  11. ikiz kardesimle dogal olarak ayni odayi paylastik.cok net hatirliyorum cok ama cok guzeldi.bizde ranza kullandik (hala duruyor simdii cocugum yaticak insallah)ranzanin su dezavantaji var.alt katindan yatan kis icin guzel sicak oluyor.ustteki icin kisin soguk!yazin ise alt kattaki serin ust kattaki pisiyor)ust kat havali diye seviliyor ama degil.tavsiyem ranza almamaniz)kolay rahatca buyuyrler insaallah..sevgiler..

  12. Yorumlarınız için çok teşekkürler. Sayenizde doğru bir yolda olduğuma daha da inandım.

    PRATİK ANNE – Onları yiyebilir miyim? Ne şekerler, canım yaa!

    EMİNE-RANA ESLEM – Ranzayla ilgili bu endişemiz bizim de var aslında… Ama ranzanın keyfi de hiçbir şeyde yok! İyi düşünmek lazım…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: