Okul öncesi futbol-mania

Bizim ev halkı Galatasaraylı. Ben de eş durumundan öyleyim.

Hal böyle olunca Deniz ve Derin de “doğuştan Cimbomlu” dediklerinden oluyor sanırım. Böyle de bir olay varmış, “doğuştan” falanca takımlı diye… Hâlbuki çocuklara kalsa belki Adana Demirspor’lu olacaklardı, özlerine dönerek…

Neyse ki fanatizm boyutunda değil bizim babanın “Cimbom aşkı”. Hastane çıkış kıyafetlerimiz Galatasaraylı değildi mesela. Yine de Doğan’ın Deniz’in bazı kıyafetlerine “yanlış renk çağrışımları yaptığı için” itiraz ettiği olmuştur. Lacivert ve bej nasıl bir çağrışım yapıyorsa artık… Takım aşkı renk körü etmiş bunları!

Her neyse… Deniz artık aklı daha fazla ermeye başladığı için Pazar günleri babasıyla maçları “seyreder” oldu. Daha doğrusu, maçın saatine göre ilk yarısını seyrediyor. İlk yarının sonunda oyuncular soyunma odalarına inerken “Bak, Deniz’ciğim, yatmaya gidiyorlar, haydi bakalım sen de yatağına” diyerek kandırıyoruz onu. Ne zamana kadar buna inanmaya devam edecek, bilmiyorum.

Deniz’in üç-beş tane Galatasaraylı kıyafeti var. Bir şapka, bir sweatshirt, iki de uzun kollu shirt. Çocuk çıldırdı, varsa yoksa onları giyiyor. Alakalı alakasız, uygun uygunsuz her durumda “Cimbom giyicem” deyip duruyor. Şimdi havalar ısındı diye şapkasını da çıkarmaz oldu. Sürekli “üzerine Galatasaray kusmuş” gibi, sarı kırmızı bir halde geziyor. Doğan bile rahatsız oldu, “Elif, bunu bu kadar giydirme” diyor. Ben mi giydiriyorum sanki? Mümkün mü laf anlatmak? (Tıpkı dün, neredeyse 30 derece sıcaklıkta, şortun altına çizme giymesine gerek olmadığını anlatmak mümkün olmadığı gibi…)

Dün Deniz’in bir arkadaşının annesiyle okul dönüşü sohbet ettiğimizden bahsetmiştim. Hani şu “kardeşler aynı odayı paylaşmalı mı?” konusu hakkında. İşte o arkadaş aynı zamanda Deniz’in okulunda sanat dersleri de veriyor. Bu konuda da konuştuk onunla. Çocukları bir “futbol-mania” almış, gitmiş. Anladım ki Deniz’inki yine iyi… Bazıları varmış, resim yaparken örneğin sarı ile kırmızıyı (ya da laciverti, her neyse) yan yana koymuyormuş. “Bana o rengi verme, şu rengi ver” diye diretiyormuş.

Bu çocukları şu girişimden haberdar etmek lazım: Renklerin Kardeşliği

“Renklerin Kardeşliği” sporda asıl amacın barış ve kardeşlik olduğunun pekiştirilmesini, bunu eğitim çağındaki çocuklara aşılamayı hedefleyen ve ilköğretim öğrencileri arasında düzenlenen bir resim yarışmasıdır. Yarışmanın Amacı, spor ve futbol teması altında, çocuklarımızın dostluk ve kardeşlik duygularını pekiştirmektir. Resim yarışması aracılığıyla sporda kardeşliğin öneminin vurgulanması ve kamuoyunun dikkatinin bu noktaya çekilmesi amaçlanmaktadır. İlkokul çağındaki çocuklara resim ve sanat sevgisinin geliştirilmesi hedeflenmektedir. Yarışma, sporda farklı renklerin centilmence rekabetinin dostluğu asla bozmayacağı temasını vurgulamaktır. Yapılan resimlerde sporda barış ve kardeşliğin öneminin vurgulanması gerekmektedir. Çocuklarımızın içindeki yaratıcı ruhun ortaya çıkarmak ve resim sanatını sevdirmek hedefiyle hareket edilmektedir.

En azından bizim evin selameti için bu girişimi yürekten destekliyorum.


Bu da ilginizi çekebilir: Babalar ve çocukları aynı takımı tutmalılar mı?


Paylaşın:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

“Renklerin Kardeşliği” sporda asıl amacın barış ve kardeşlik olduğunun pekiştirilmesini, bunu eğitim çağındaki çocuklara aşılamayı hedefleyen ve ilköğretim öğrencileri arasında düzenlenen bir resim yarışmasıdır. Yarışmanın Amacı, spor ve futbol teması altında, çocuklarımızın dostluk ve kardeşlik duygularını pekiştirmektir. Resim yarışması aracılığıyla sporda kardeşliğin öneminin vurgulanması ve kamuoyunun dikkatinin bu noktaya çekilmesi amaçlanmaktadır. İlkokul çağındaki çocuklara resim ve sanat sevgisinin geliştirilmesi hedeflenmektedir. Yarışma, sporda farklı renklerin centilmence rekabetinin dostluğu asla bozmayacağı temasını vurgulamaktır. Yapılan resimlerde sporda barış ve kardeşliğin öneminin vurgulanması gerekmektedir. Çocuklarımızın içindeki yaratıcı ruhun ortaya çıkarmak ve resim sanatını sevdirmek hedefiyle hareket edilmektedir.
Reklamlar

Bir Yanıt

  1. Günün birinde Deniz’in bir arkadaşı “..geçenlerde maçın 2. yarısında..” diye anlatmaya başlayınca Deniz’de ampül yanacak ve tüm bildikleri alt üst olacak. Psikolojik destek gerekebilir, hazırlıklı ol 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: