İkinci çocuk zor mu, kolay mı?

“İkinci çocuk kolay. İKİ ÇOCUK zor.” Facebook’taki statüme böyle yazmıştım.

Dün geçirdiğim zor geceden sonra bunu detaylandırma ihtiyacı hissettim.

Belki de bu sözün ilk kısmı “ikinci kez anne olmak kolay” olmalıydı.

Hakikaten öyle çünkü. Deniz’le ilk zamanlarımı hatırlıyorum da… Hastanede altını ilk değiştirişimi videoya falan çekmiştik. Savulun, yeni anne bebeğinin kakasını temizleyecek!

İkinci seferinde ise her şey birden geliveriyor aklınıza… Hastanede hasta bakıcı bana “öyle tutma, böyle tut” diye ders vermeye kalkışınca “Sen bir çekil hele” deyip hooop diye alıvermiştim kucağıma Derin’i. “İkinci kez yapıyorum bu işi ben.”

Derin’i doktor kontrolüne götürdüğüm ilk haftalarda emzirme odasına girdiğimde bir sürü yeni anne oluyordu. Komik bir görüntü, memesine çeşitli boylarda bebekler yapışmış bir sürü kadın. İşte, o yeni annelerle laflarken, ben daha Derin’in ikinci bebeğim olduğuna dair hiçbir şey söylemeden bana “İkinci bebeğiniz galiba” dedi birkaç tanesi, farklı zamanlarda üstelik. “Evet, nereden bildiniz?” diye sorduğumda “Tutuşunuzdan belli. Baksanıza, ben nasıl kırılacak gibi tutuyorum” demişti. Canım… Tatlı, heyecanlı, yepyeni anne…

İkinci kez anne olunca bir kere daha “cool” oluyorsunuz. İlk anneliğinizde bebeğiniz gak dediğinde “Çekilin, yavrum ağlıyor!” diye koşuyorken, ikinci seferde “Dur, ben önce ağzıma bir lokma atayım da öyle emzireyim” diyebiliyorsunuz. Veya ilk anneliğinizde bebeğiniz bir gün kaka yapmasın hele, “sütüm yetmiyor”dan “kabız oldu garibim”e varan endişelere tutulurken ikinci seferinde “Bugün yapmasa da yarın yapar canım” diyebiliyorsunuz.

***

Sonuç olarak ikinci kez anne olmak o kadar zor gelmedi bana. Taa ki Derin’de bu kolik mereti baş gösterene kadar!

Şimdi anlıyorum ki Deniz gerçekten çok kolay bir bebekmiş, en azından ilk iki ayında… Deniz’in ilk iki ayı bu kadar zor geçmemişti. Aslında Derin’in de ilk ayı çok kolaydı, sürekli uyuyordu. Ne zaman ki son birkaç haftadır bu kolik olayı aldı, götürdü, işte o zaman benim ilk anneliğimde edindiğim tecrübelerim fos çıktı. Deniz’i mıkırdandığında hu hu, pış pış, bir şekilde rahatlatırdık. Ama bu Derin oğlan öyle mi? Bir başladı mı susturabilene aşk olsun. Bir de, Deniz yavaş yavaş söylenirdi, ne istediğini tahmin etmeye çalışmamıza fırsat verirdi. Amanın bu Derin oğlanda sabır mabır yok, kızdı mı çığlığı basıyor.

Gün sayıyorum. Biliyorum ki birkaç hafta içinde geçecek bu kolik mevzuu. Ondan sonra işlerin kolaylaşacağını umuyorum. Ben daha rahat olacağım ya ilk sefere göre… Niye dönmedi, niye oturmadı, niye şöyle, niye böyle diye gereksiz endişelerim olmayacak (değil mi tecrübeli anneler?)

Perşembe günü Derin’in ikinci ay kontrolü var. O zaman doktoruna da soracağım bu kolik meselesini. Geçen günkü yorumlardan birinde “Biz de kolik sanmıştık, ama süt alerjisi çıkmıştı” gibi bir tavsiye vardı. Bakalım, her şeyi eleyelim de geriye kolik kalsın hele bir.

***

“İkinci çocuk kolay mı, zor mu?” meselesine geri dönecek olursak… Sanırım şöyle özetlenebilir:

İkinci kez anne olmak kolay.

İkinci çocuk, çocuk kolaysa kolay, zorsa zor.

İki çocuklu olmak zorluğun önde gideni. (İkisi birden ağladığı zaman kaçacak delik arıyorum.)

Bu yüzdendir ki şapkamı ikiz annelerine çıkarıyorum. “Cennet anaların ayaklarının altıda” ise eğer, o analar ikiz anaları bence!

Paylaşın:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Reklamlar

15 Yanıt

  1. Valla her açıdan doğru tespit…İkinci çocuğu tecrübe etmedim ama zaten böyle olacağını düşündüğüm için kalkışamadım, kalkışamıyorum da..Aklımdan bile geçirmedim yılllarda. Şimdi de aklımdan geçirip geçirip “mümkün değil” diyorum…Ortaya çıktığında çok harika bir iş yapmış olacaksın burası bir gerçek….Çocuk tutmaya gelince, ben yeğenlerle büyüdüm. Sülalede her sene birileri doğururdu. Çocuğu kucağa almak, altını değiştirmek, her ağladığında atlamayıp, “tamam susar, ben işime bakayım” anlayışı bende çoktaaan gelişmişti.Ona rağmen zorlandım. SOnuç olarak çocuk doğurmak kolay (nispeten tabi ki), annelik zor diyorum.

  2. kolik meselesinde bir türlü vakit bulup yorum yazamadım.
    pek çok doktor aslında kolik diye bir şey olmadığını, bunun her türlü dış etkene bebeğin verdiği bir tepki olduğunu söylüyor-ki sen de bunu zamanında yazmıştın. matkap sesine uyanmıştı di mi derin oğlan? sese, ışığa, her türlü değişikliğe duyarlı bir çocuk olacak muhtemelen. tuna da tıpatıp derin gibiydi. ilk 15 gün sürekli uyuyup sonradan coştu. ve ağlaması öyle mıkırdanma gibi değildi hiç. gayet de canhıraş çığlıklar şeklindeydi. kucakta dalar yatağa bırakınca uyanırdı. slingde az uyutmadım kendisini. (şimdi içine girmek istemiyor o ayrı 🙂 tracy hogg’un nazlı bebek dediği cinsten yani. 23 aylık olmak üzere ve hala sağdan soldan fazla ses gelince rahatsız olur hatta bazen uyanır. yabancı evde az uyur, paçama yapışır falan. demem o ki muhtemelen derin oğlanın genel yapısı biraz hassas. ama enin de sonunda o da büyüyecek değil mi 🙂

  3. Elifcim;
    Benim ilk bebeğim kolikti. Nasılbir çaresizlik, manyaklık çok iyi biliyorum. Ama 12 haftalık olunca bitiyor. Ve ondan sonra eminim 2. kez anne olmak senin için de kolay olucak. Tabii darısı benim başıma..

  4. Benim kardesim kizina kardes yapmaya karar verdiginde kizi 1.5 yasindaydi. Gel gor ki kardesinin bonusu olacakmis ve buyuk kizi daha 2.5 yasina gelmeden 2 tane birden kardesi oldu. Evdeki curcunayi, aglamalari ve zirlamalari sanirim anlatmama gerek yok 🙂
    yine de bir sekilde ustesinden geldi ama cocuklar 2 yasini gectigi halde gurultu patirti hic eksik olmuyor.

    Ben de Defne’ye kardes dusunuyorum ama acikcasi piyango bana de vuracak mi diye odum kopuyor. Defne zaten asiri hareketli ve onun uzerine ikiz gelirse mahvolurum 🙂

    kardesim hep der ki : bir cocuk hic cocuk, iki cocuk tek cocuk, ikiden sonrasi cok zor 🙂

  5. 3. daha da kolay:D

  6. Benim annem de bir cocuk az, iki cocuk karar uc cocuk zarar demisti daha gecen gun 🙂 Ben kendi adima daha 1.deyim, ilk aylar cok zorlu gecti, simdi rahatiz (tbaii yine uykusuzluklar ve aglamalar olmuyor degil ama en azindan daha cok anliyoruz birbirimizi),2. icin cok dusunuyorm, ikna oldum gibi ama yine de gozum de korku da yok degil hani, bakalim zaman ne gosterecek… Bir 3 sene var onumde dusunmeye…
    Blogcuanne, zor kisimlari atlatmak uzeresin bence de… Dediklerine de katiliyorum kesinlikle…

  7. Benim gibi ikinci hamileliğini yaşayan anne için çok iç açıcı ve umut verici bir yazı olmuş..Tek dileğim kolay bir çocuk olması.. İlk oğlum gayet rahat bir bebekti..Beni hiç uğraştırmamıştı..Umarım ikinci de onun gibi olur diye dualara şimdiden başladım.. Umarım şu kolik illeti bizi teyet geçer :)))

  8. Ben de en zor zamanları geçirdiğimizi, bundan sonra kolaylaşacağını umuyorum. Ancak zaman zaman öyle umutsuzluğa kapılıyorum ki… Deniz’de hiç bunları yaşamamıştım, meğer ne kolay bir bebekmiş.

    HÜLYA – inan lafı ağzımdan aldın. Sana tamamen katılıyorum. Kolik hakkında okuyorum, bazı şeyler uyuyor, bazıları uymuyor falan. Ben de Derin’in nazlı bir bebek olduğunu, anne kucağıyla rahatladığını, bu şekilde doğduğunu düşünüyorum. Onun nabzına göre şerbet vermek lazım tabii, ama zor işmiş. (Bu arada matkap sesine UYANMAYIP bizi hayrete düşürmüştü. Ama o zamanlar çok küçüktü, ve mazide hoş bir anı olarak kaldı.)

    GUGUK KUŞU – Ha ha! Mutluluklar diliyorum 🙂

    CANSU – Umarım istediğin gibi olur.

  9. tecrübeli bir annesiniz elbette ve şu kolik geçsin birçok konu yeniden hakimiyetinizde olacak. yazınızı okurken ah bi ikiz anneliğini bilse blogcu anne, hele de biri kolik ikiz bebeklerle… diyordum ki içimden, zaten siz de yazmışsınız.
    ben de tekil bebek büyütmeyince bu ikiz temposunu doğal kabul eden bünyelerdenim. yoksa şimdi 5 yaşına geldikleri bu günlerde geriye bakıp… vay be, ne tempo idi diyorum. o zaman insan farkına bile varamıyor.
    100 gün sabır. kolik sizi o zaman terk edecek ve mışıl mışıl olmasa da çok daha iyi uyuyan bir derin olacak evinizde.
    sevgiler
    derin ve doruk’un annesi aslı

  10. Okudum, güldüm, ağladım. İki çocuk annesiyim – tam benim hakkında yazmışsınız.

  11. iki çocuk annesiyim (7 aylık erkek ve 4 yaşında kız)..2 çift göz, hangisi bakışımı yakalarsa gülücük atıyor, nereye baksam niye öbürünede bakamıyor o gözler diye vicdan azabı:))
    ama tecrübeden mi bilinmez “hersey yoluna girer” rahatligi..
    ben sizden farkli olarak 2.kez anne oldugumda kendimi tecrübeli degil balik hafizali gormustum, doktorlara tekrar sormustum..o yuzden ikiz bile olsa birbirinden dunya kadar farklı iken, iki çocuğumun benzemeyen 1000 özelliği olması normal di mi:))
    7×24 animasyon, geceleri hele calisan anne icin cift kisilik yataga kac kisi sigar diye uykulu bakma hali..herkesi yatagina/besigine koyunca leonardo’nun kobayi gibi el kol acip yatakta hele hamilelik sonrasi rahat yatmanin dayanilmaz hafifligi:)

    • Cok güzel anlatmissin Asli. Okurken gülmekten öldüm. Benimde bir kizim var 17 aylik. Ikinci bebegi düsünüyoruz. Ama senin dedigin gibi: “nereye baksam niye öbürünede bakamıyor o gözler diye vicdan azabı” durumu olur diye de cok korkuyorum acikcasi. Sanki kizima haksizlik yapacakmisim gibi geliyor. Belki sacma ama öyle iste. Bu durum gecicimidir sence ?? 🙂

  12. ikinci çocuk yapmayı düşünmek;
    luna parkta korkulan bir alete binmek gibi galiba.
    hem korkmak, hemde vazgeçememek.

  13. […] zamanlar ikinci çocuk kolay, iki çocuk zor demiştim ya. Onu değiştiriyorum: İkinci çocuk zor, iki çocuk daha […]

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: