Hepsi mi böyle bu modellerin?

"Benden bu kadar konuştuğumuz yeter. Şimdi biraz da benden konuşalım"

Merak ediyorum, hepsi mi böyle bu modellerin?

Damla‘ydı sanırım bu çocuklar sünger gibi… Etraflarında kaç kişi varsa hepsinin ilgisini kendi üzerlerine çekiyorlar” diyen. Yazmış mıydı, yoksa bir sohbet sırasında mı demişti, hatırlamıyorum.

Deniz öyle gerçekten de… Dünya onun etrafında dönsün. Herkes onunla ilgilensin. Kimse birbiriyle konuşmasın. Herkes onunla ya da ona konuşsun.

Aman ha, anneyle baba iki çift laf etmesin. Hemen Anneeeeee Anneeeeeee AAAAAnnnnnneeeee diye bağırıp ilgi kendi üzerine çekilsin.

Teyze ziyarete mi geldi? Hemen trenlerle oynansın. Sakın ha anneyle sohbet edilmesin.

Anneannenin kafesine yemeğe mi gidildi? Zinhar anneyle anneanne geçen haftanın dedikodusunu yapmasın. Anneanne de, büyükbaba da Deniz’in, sadece Deniz’in olsun.

Derin olmadan önce de vardı da bunlar, Derin’den sonra tavan yaptı.

Biraz da ilk çocuk olma sendromuymuş gibi geliyor bu bana. Deniz büyürken gak deyince konuştuk, guk deyince koşuştuk. Sürekli onunla ilgilenen birileri vardı, ve çoğunlukla da o birileri “anne”ydi. Sadece ve sadece onunla ilgilenilmesine alıştı, ilgiyi paylaşmayı kabullenemiyor.

Ama sorun, ilgiyi kardeşiyle değil, kimseyle paylaşmamakta. Üçüncü bir şahıs sahneye dahil oldu mu, onu da “Deniz’le ilgilenme, oynama girdabı”nın içine çekmekte…

Bazen sırf bu yüzden gerildiğimiz oluyor evin içinde. Karı koca bir şey konuşmaya çalışıyoruz. Bırak konuşmayı, diyelim bir şey soruyoruz. Ne bileyim, “Paphia’nın mamasını verdin mi?” Deniz, daha birimizden birimizin ağzını açmasıyla beraber konuşmaya başlıyor. İlgi ona yönelene kadar da giderek yükselen bir ses tonuyla konuşmaya devam ediyor. Taa ki birimiz diğerimize “Ayh, tamam, sonra konuşuruz!” diyene, ya da Deniz’e patlayıp “Deniz’ciğim, anneyle (babayla) ko-nu-şu-yoruz!” diyene kadar. O noktada Deniz sussa da biz ne dediğimizi unutuyoruz.

Çok kez anlatmaya çalıştık: Oğlum. Evladım. İki kişi konuşurken sen sıranı beklemelisin. Konuşmalarını bölmemelisin. Söyleyeceğin şey çok önemli ise “pardon” diye izin alıp öyle söylemelisin.

Sizce ne yapıyor? Ağzından çıkan her şey çok önemli ya… Pardon, anneeee, pardooooon! diyerek daaaaan! diye bölüyor yine konuşmamızı.

Özetle, Deniz etraftayken iki yetişkinin kendi aralarında konuşması, ne bileyim, günlük bir haberi değerlendirmesi, birbirine bir şey sorması mümkün değil.

Sizde de böyle mi? Yoksa bizimki mi biraz fazla geveze? Biraz edep, adap öğrenmeleri gerekmiyor mu artık bu yaşta? Benim mi beklentilerim fazla yüksek?

Paylaşın:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Reklamlar

20 Yanıt

  1. benim çevremdeki hepsi öyle…:))

  2. Aslında normaldir herhalde Elif…

    Deniz ne zamandır düzgün cümle kuruyor bilemiyorum ama gözlemlediğim kadarıyla 3 yaşında kendilerini gerçekten düzgün ifde edebilmeye başlıyorlar. Ve ortalıkta onları hayrete düşüren, paylaşmaları gereken pek çok şey var. Ve şimdiy kadar en çok güvendikleri, sevdikleri, sohbet edebildikleri insan kimse, onunla bu ilginç şeyleri paylaşmak istiyorlar…

    Tabii ki adap öğrenecek, ama yavaş yavaş olacak sanırım bu işler… önce o onu hayrete düşüren şeyleri bir anlatsın da 🙂

  3. Bir an benim kızımdan bahsediyorsunuz zannettim:)Ceren artık 6,5 yaşında ama malesef hala aynı şeyi yapıyor.Ya da olaya direk duygu sömürüsü ile başlıyor -biliyorum konuşuyorsunuz sizi bölüyorum ama diye cümleye giriyor….ve dediğiniz gibi anlatacağınız şeyi ya unutuyorsunuz ya da ilk başta ki gibi heyecanlı anlatmıyorsunuz.
    Ben tek olduğu için ve bütün ilgi ister istemez onda olduğu için yapıyor diye düşünüyordum ama demek ki iki de olsa bazen sonuç değişmiyor.
    Sonuç itibari ile ne kadar büyümüş de görünseler hepsi minik kuzularımız işte..

  4. Bende de var ondan bitane 🙂

  5. Başak Çelik’in yorumunun altına bir “den den” işareti atmak istedim. Tam a benim düşündüğümü yazmış.

    Bizden örnek vereyim;
    Biz karı koca eğer önemli birşey konuşacaksak Dante uyuduktan sonra konuşuyoruz. O da bazen Deniz’in yaptığı gibi yapıyor, bana çok normal geliyor bu. Gerçi Dante tek çocuk ve o konuşmaya başladığında genelde ilgi onda yoğunlaşıyor, biz konuşurken bazen araya girse de, genelde sırasını bekler Dante ama eğer çok heyecanlıysa “anne/baba shhhhh” diye işaret parmağı ağzında gözümüze sokar suratını. Öğrenecekler bir şekilde Elif’ciğim, biliyorum iki çocukla abrın biraz daha azalmıştır doğal olarak, ama bu modeller biliyorsun 1 ayda bile çok değişip kafaca gelişiyorlar.

  6. Bizde de oyle.. Ne zaman babasıyla birsey konusuyoruz baslıyor.. “anneee sana soyluyorum, babaaa ıvır zıvır” diye konusmaya. Ben de bakalım minik dogunca napıcaz meraktayım..

  7. Bizde de böyle Elifcim 🙂 Ada henüz 3+ olmadı (25 aylık) ancak hem yaşı daha küçük olsa da hem de tek çocuk olsa da son on gündür geliştirdiği bir şey, şayet ilgilendiği kişi (anne ya da baba olması gerekmiyor, sevdiği bir akraba/arkadaşımız olabilir) o anda başkasıyla sohbet ediyorsa, “benimle konuuuş” şeklinde araya girmek, ve o kişinin ne anlatıyorsa ona hitaben anlatmasını istemek.

  8. kuzenimin kızı da aynı şekilde.of aman Allahım,bi başlayalım muhabbete,bagırır,susuuun diye.annesine bişi dicektir hanfendi.evet hepsi aynı bu modellerin..

  9. anlattıgın durum aynen bizdede oyle Elifcim ne zaman biriyle iki cift laf etmeye kalksam mutlaka soracagı anlatacagı yada oynamak ıstedıgı bırsey buluyor. hıcbırsey bulamasa anne ben azonce ne yaptım dıye soruyor bal gıbı bıldıgı seylerı. sevgi arsızından sonra ilgi arsızı da oluyorlar

  10. sanki benim oğlumu anlatmışsınız. Oğlum Toprak’ta Deniz’le aynı yaştalar ve bizde kardeş de yok ama. Eşimle artık konuşamıyoruz. Misafirler ancak onunla oynarsa iyi yoksa misafirlere ne diyor biliyor musunuz?? “Ne zaman gideceksiniz !! ! ! !? ? ?”

    Bende konuşuyorum ama yine de yapıyor.Ben çalışan bir anneyim(hatta biraz fazla çalışan bankacıyım da…) ve evde olduğum sürece sadece ve sadece onunla ilgileniyorum. Ama işte arada sırada da olsa bir misafir gelse böyle oluyor işte. Sorun bizde mi acaba diyede düşünüyorum bazen… Biz mi bir yerde yanlış yapıyoruz diye….

    Not: Sizi çok severek takip ediyorum …. Başarılar diliyorum…. 🙂

  11. Nehir de 2007 model ve tam anlattığın gibi. Ve dahi biliyor musun biz babasıyla en mühim hayati mevzularımızı telefonda konuşmak zorunda kalıyoruz!

  12. Koca bir gülümsemeyle okudum..Yoksa sen gizli gizli benim kızımı mı izleyip yazıyorsun ha?

  13. Merhaba Elif,

    Anlattıkların o kadar tanıdık ki! Copy-Paste! Tıpkısının aynısı! Yazını ve yorumları okudukça rahatladım tek ilgi delisi çenesi düşük benim kızım değilmiş diye 🙂

  14. bizde de ayni canim hic sorma, sen yine benden daha sabirlisindir herhalde, ben sonunda patlayip bagirmaya basliyorum o da hic hos olmuyor 😦

  15. bizdede aynı yıgenim elif herkes onunla ilgilensin istiyor. Bende hep sizi takip ediyorum. İyiki varsın.

  16. demek neymiiiş? hepsi böyleymiiiş 🙂
    vallahi al bizden de o kadar!
    Aslı yattıktan sonra başka bir hayatımız var bizim. Ya da var”-dı”. O yattıktan sonra arkadaşlarımız gelir, o yattıktan sonra sohbet eder, film izlerdik. Şimdi ise o yine konuşuyo ama en azından mecburi halledilmesi gerekenler hk konuşabilmek için eskiye göre daha fazla TV açıyoruz ne yazıkki ona. Günlük TV saatinin bi yarım saat uzadığını itiraf ediyorum. O arada da işte onu al bunu ver, kaç para vericez, nereye nasıl gidicez gibi şeyleri konuşuyoruz. Sonrasında ve arasında sevgili Selen Hn zırt pırt uyandığı için yine herşey konuşurken yaım kalıyor :o)

  17. Okuyunca tam da benim kızım dedim. Kızım 2006 doğumlu ve tek.. Konuşmaya ve düzgün cümle kurmayada erken başladı. Ona teyzem bakıyor. Bütün gün onunla beraber olmasına rağmen akşam biz eve gittiğimizde teyzeme nasılsın dememize bile müsade etmiyor. Neenneeeler,Anneeeeler ve babaaacıığım’ lar yüzünden biz hiç bir şey konuşamıyoruz..Aynen sizinde yazdığınız gibi BİR DAKKA AMA BİŞEY KONUŞUYORUZZ diye patlıyoruz.,sonra o bize küsüyor, sonra ne konuşuyorduk deyip erteliyor ve hep konuyu unutuyoruz. Aynı dertten muzdarip olmak sanırım bu olsa gerek…Yakın zamanda bitmesi umuduyla dua ediyorum..

  18. Elifcim:

    Bizde de ayni durum var. Kizim Elif, tek cocuk ve biz Amerikada anne baba ve de kizimiz olarak yasamaktayiz. Butun ailemiz Turkiyede. Durum bu olunca iyice tabii surekli ilgi onda olsun istiyor. Bizde iki kelime konusamiyoruz esimle. Herhalde bu da bir donem olsa gerek.

  19. Oh, yalnız değilim!

    AHU – çok teşekkür ederim.

    NEHİR’İN EYLEMLERİ – Evet, biz de önemli şeyleri gün içinde telefon ya da e-mail ile konuşuyoruz eşimle! İsyan etmek istiyorum! 🙂

    Bu günleri özleyeceğimiz günler de gelecek mutlaka…

  20. Yaşlı bir teyze bebek bakarken uykusuz kalmakla ilgili şöyle demişti: “Çocuklarımı büyütürken ‘ah, bir büyüseler de ben de rahat rahat uyuyabilsem’ diyordum. Şimdi çocuklar büyüdü ve benim çok zamanım var ama uyumanın keyfi yok artık” 🙂 Bence de özleyeceğiz bu günleri sanırım 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: