Anne gibi sevmek

Az önce Derin’i uyuturken, onu kucağımda tutmuş bir sağa, bir sola yavaş yavaş sallanırken, gözleri gözlerime kilitlenmiş halde giderek ağırlaşan göz kapakları sımsıkı kapanırken, bir annenin çocuklarını “ayrı ayrı sevmesinin” ne demek olduğunu anladım.

Deniz’i, Deniz olduğu için, Derin’i, Derin olduğu için seviyorum.

Onları o kadar çok seviyorum ki, bazen nefes alamıyorum.

Yine Derin’i uyuturken, kucağımda uyuyakaldıktan sonra kokusunu içime çektim. Bir sonraki gün biraz daha büyümüş olacağı için, bugünkü halini hafızama kazımak istercesine çektim. Öyle hızlı çekmişim ki, başım döndü, düşüyordum. Ama kokusu hala beynimin derinliklerinde…

Çocuklar anne-babalarını seçerlermiş derler ya… Ben her gece teşekkür ediyorum çocuklarıma bizi seçtikleri için. Anne olarak beni seçtikleri için.

İyi bir anneyim, ama hatalarım yok değil. Onları üzdüğüm mutlaka oluyordur. Kusurlarıma rağmen beni seçtikleri için çok mutluyum. Hatta onur bile duyuyorum bu yüzden. “Deniz ve Derin anneleri olmam için beni seçtiklerine göre, çok da fena sayılmasam gerek” diye düşünüyorum.

Bu sıralar bu anne sevgisi, bebek kokusuyla kafayı bozmuş vaziyetteyim. Derin’in gelmesiyle sadece onu da sevmekle kalmadım, Deniz’i de daha fazla sevmeye başladım gibi geliyor bana. Derin gelmeden önce “Deniz’i o kadar çok seviyorum ki, bir başkasını daha nasıl böyle sevebilirim, bilmiyorum” diye şüphelerim vardı. Şimdi “Derin’den sonra bir de -ne bileyim- Derya gelse onu da işte böyle severim, hem de nasıl!” diyorum.

İşin daha da derinliklerine inerek bu anne sevgisinin hormonsal mı yoksa yüreksel mi bir şey olduğunu kurcalıyorum şu aralar. Çocuğunu 9 ay boyunca karnında taşımak, hareketlerini hissetmek kuşkusuz daha doğmadan bağlanmasını sağlıyor annenin bebeğine… Ama, bir çocuğu anne gibi sevmek için, benim hissettiğim gibi nefessiz kalırcasına sevmek için acaba o çocuğu karnında taşımış olmak şart mı?

Yoksa, ona emek vermek, kucağında sallamak, gözlerinin içine bakarak uykuya kaymasını görmek, konuşmak, poposunu temizlemek, yemeğini yapmak, ona kitap okumak, birlikte lego yapmak, sohbet etmek, onu tanımak, neleri sevdiğini, nelerden hoşlanmadığını keşfetmek, onu nelerin sakinleştirdiğini, nelerin kızdırdığını bilmek, kısacası annesi olmak anne gibi sevmek için yeterli mi?

Sanırım yeterli. Bunu, anne olduktan sonra daha iyi anladım.

Biyolojik olarak bir kusurum olsaydı, çocuk dünyaya getiremeyecek olsaydım, evlat edinirdim. Ve sanmıyorum ki onları, şimdi Deniz’i ve Derin’i sevdiğimden daha az severdim.

Reklamlar

17 Yanıt

  1. %100 katılıyorum. ben de eğer bebeğim olmasa evlat edinirdim, anne doğulmuyor, anne olunuyor diye düşünenlerdenim. benim şu anda tek bebeğim var ama o kadar güzel bir duyguymuş ki çoğalsın, tek değil çok olsun, çoook seveyim istiyorum, inşallah 🙂

  2. Az önce uyuttum minik ALYA’mı. Hiç direnmedi bugün. O Allahın cezası demir damlasını aldığı 3 günden beri kızım hiç rahat değildi. Karnı sürekli gur gur ötüyordu. Vermiycem artık. Bugün hep huzursuzdu ve artık direnemedi minik vücudu hemen uyudu emerken. Bende kokladım onu hergece kokluyorum zaten ve hayatımın en güzel kokusunu bana veren Allahıma şükrediyorum hergece. Küçüklüğümden beri en büyük hayalimdi anne olmak. Şimdi bu hayali yaşıyorum. Onu kucağıma aldığım ilk andan itibaren hep dua ediyorum Allaha herkese yaşatsın diye bu duyguyu.

    • bende senin mutlu olmana çok seviniyorum. İmkansızdın ve sonsuza dek öyle olacaksın. Gülüşümsün derdim , sen ise bana ömür törpüsü derdin. Annelik yakışır sana. Bebeğinle ve eşinle bir ömür mutlu olman dileğiyle…

      Bunu Yazan : . . . A L Y A . . .

  3. Asıl bağ karnında taşırken değil bakar büyütürken yorgun argınken uykusuzken gülüşüne taparken ağlamasına için sızlarken kuruluyor bence.. Hele o koku ahhh o koku, süt kokulu tenleri…Başının dönmesi tabirini ben hep kullanırırm şimdi birinden daha duymak gülümsetti beni.. Herkesin bu hissi ve kokuyu tadabilmesini diliyorum…

  4. GERÇEKTEN DUYGULARIMA TERCUMAN OLMUŞSUNUZ.DOĞA’MDAN SONRA BAŞKA ÇOCUĞU OKADAR SEVEMEM DİYORDUM TAKİ DENİZ’İMİ KUCAĞIMA ALIP KOKUSUNU DUYDUĞUM ANA KADAR! ŞİMDİ İKİSİNİN DE YERİ FARKLI AMA NE BİR AZ NE BİR FAZLA SEVGİ VAR DİĞERİNE KARŞI.DENİZ’İM 6,5 AYLIK ARTIK İYİCE HAREKETLİ EVİMİZ DAHA Bİ NEŞELİ,ABLA KARDEŞ OYUNLARI..BUNLARI GÖRDÜKÇE İYİKİ DOĞURMUŞUM,İYİKİ VARLAR DİYORUM,ONLARI ÇOK ÇOK ÇOK SEVİYORUM.ALLAH İSTEYEN VE HAKEDEN HERKESİ ANNE YAPSIN İNŞALLAH….SİZİN ANLATTIKLARINIZI OKUDUKÇA EVET BENDE BENDE DİYORUM,AYNI DUYGULARI PAYLAŞTIĞIM BİRİNİ TANIDIM İÇİNDE ÇOK MUTLUYUM.YAZILARINIZI TAKİP EDİYORUM.SEVGİLER

  5. Benimse devamlı gözlerim doluyor onlara baktıkça… hatta onları düşündükçe… Emziriyorum da hormonlardan mı acaba diyorum. yoksa ileride de bu böyle mi olacaka hep??…
    Biliyorsun, ben üçüncü defa hamile olmak ve doğurmak istesem de sanırım bir defa daha böyle uykusuz çocuğu kaldırmayacak bünyem. Geçen hafta düşündüm de; acaba evlatlık mı alsak? Onca çocuğa bakıp içim daha bir burkuluyor anne olduğumdan beri.

  6. Bu yazı içime su serpti doğrusu,benim şuanda 2 yaşında bir oğlum var ve bende 2.bir çocuk istiyorum.Ama vicdan muhasebesi yaptığımda oğluma ve doğacak çocuğuma haksızlık edeceğimi düşünüp vazgeçiyorum.Sanki oğlumla yeteri kadar ilgilenemeyeceğim ve 2.plana atılacak gibi geliyor,ayrıca doğacak çocuğumuda ilk çocuğum kadar sevemem diye düşünüyorum.Evet anne yüreği öyle büyük ki,anne sevgisi öyle yüce bir sevgi ki bütün çocuklarına hatta bütün çocuklara yetiyor ….

    • Bu endiseler cok normal ama kardes sahibi olmak oyle guzel bir sey ki… Hele de biraz buyuyup, birbirlerine baglandiklarini gormek, birbirlerinin her kosulda en buyuk destekcisi oldugunu gozlemlemek nasil bir histir tarif edemem. Onlarin birbirlerine olan sevgisi oyle saf ve yogun ki, insanin cocuguna verebilecegi en guzel seylerden biri de bir kardes bence.

  7. Yazdıklarını okuyunca aklıma son bir kaç günümü “nasıl, nasıl” diye düşündüren olay geldi aklıma…

    Kısaca… Bir arkadaşım tatilde merdiven kenarında oynayan oğlunu aman düşecek diye hamle yapıyor ve terliklerin kayması ile düşmeye başlıyor.Hem de ne düşüş, görenlerin “Ambulans çağırın” diye bağırdığı bir düşüş. Oğlu da kucağında. Annenin her yeri mor hatta siyah, kolundan ameliyat olacak, gözüne kan oturdu. Ama oğlanda ufak bir kızarıklık bile yok. Oğlum sağ kolumdaydı, sağ kolum üstüne düştüm önce ama onu nasıl soluma aldım da merdivene oturtup düşmeye devam ettim bilmiyorum diyor. …

    Bu sadece emek ile olmaz bence hatta yürek bile yetmez. gibi… Ama ” nasıl, nasıl” bilmiyorum. ki…

  8. Benim annem ,komsumuzun cocugunu 3 aylikken alip buyuttu . Bebegin annesi calisan anne olunca annem gonullu istedi bebegi . (Evlat edinmedi , yanlis anlasilmasin) . Su an 12 yasinda . Annemin kucuk oglu diye tanitirim kendisini . Annemin yuregi benim icin nasil pir pir ediyorsa , akli ne kadar bende kaliyorsa , ayni oranda kucuk oglu icin de pir pir eder yuregi . Benim neyi sevdigimi , neye kizdigimi,neye uzuldugumu biliyorsa ,kucuk oglununkini de bilir . Hastaligina dayanamaz , okulda , sporda basardigi islerde gururlanir . Annem benim icin ne fedakarlik yapabilirse aynisini kucuk oglu icin de yapabilir .
    Cok sevdigimiz arkadaslari Aysel Ablamizi genc yasta meme kanserinden kaybedince 2 yasindaki kizini evlat edinmek istedi annem ve arkadasi N. Abla. Babasinin rizasi ile aldik minigi . N. ablada kalmasina karar verdik , zaten yanyana evlerimiz . Yuregimizi actik, sevgiyle buyuttuk . Yasasaydi Aysel ablanin verebilecegi anne sevgisinin aynisini verdiler minige . Sonsuz sevgi sunarak her ihtiyacini karsiladilar buyurken . Hastalandiginda , ameliyat oldugunda, onlarin da cani yandi . Annelik boyle birsey bence . Biyolojik olarak annesi olmak , 9 ay karninda tasimak tek basina yeterli degil . Onemli olan iyi insan olmak , Anne Yuregine sahip olmak . Oyle olunca ancak yurekten seviliyor.
    Deniz ve Derin ‘inizin saglikla yasadiklarini , saglikla buyuduklerini saglikla gormeniz dilegiyle .
    Sevgiler
    Hasene

  9. Beni babaannem büyüttü ona geldiğimde 4 aylıktım. Benim annem babaannecimdir. Beni yüreği ile sevdiğini hep bildim.

  10. size gönülden katılıyorum . kesinlikle evlat edinirdim
    ama şimdi sizin Derininiz gibi benimde 5 aylık bir kızım var ve kokusu hep burnumda her akşam eve gittigimde işten durmadan kokluyorum anne olmak acayip bir duygu yani böyle tarif edilebilecek birşey olduğunu düşünmüyorum keşke çalışmak zorunda olmasam ve çocuğumun her anında yanında olabilsem. Anne olmak dünyadaki hiç bir şeye değilmez ve iyiki kızım Duru anne olarak beni seçmiş
    ;)))

  11. vicdan muhasebesini bende hep yaptım yapıyorum.
    kızıma haksızlık olacagını dusunuyorum. dogru mu yanlıs mı. pisman olacakmıyım bilmiyorum. ama keske hayat kızımın istediği gibi 5 gun tatil 2 gun is seklinde imkanlar tanısaydı bize….

  12. Anne değilim, asla da olamam ama evlat sevgisini iyi bilirim. Kesinlikle evlat edinmek, muhteşem güzel bişey..

  13. Cok guzel yazmissin sevgili arkadasim, yuregine saglik, kalemine saglik… 35 yasina dayanmis bekar bir kadin olarak ben de zaman zaman yas haddinden cocuk sahibi olamamaktan korkuyorum, sonra kendime telkin ediyorum: Allah bana bir cocuk vermezse, bir sebebi vardir, o zaman ben de dunyaya getirilmis cok da sansli olmayan bir cocugu evlat edinir ona sevgimi veririm diye… Kismet ve de hayirlisi. Derin ve Deniz senin gibi bir anneye sahip olduklari icin cok sanslilar. Allah anneleri ve babalari ile buyutsun.

  14. Ben anne olmadan once bir tane dogurayim hamileligi ve dogumu tecrube edeyim, bir tane de evlat edineyim diye dusunuyordum. Anneme bu fikrimi actigimda mantikli olmadigini, ya kendi dogurdugumu kayirip evlatlik aldigima haksizlik edecegimi ya da boyle yapmayayim derken evlat edindigimi kayirip kendi dogurdugumun hakkini yiyecegimi soylemisti. O zaman mantikli gelmisti. Sonradan kendi bebegimi dogurup mis kokusunu icime cekip icim titreyerek ona baktikca, gozumden sakinip ona gelebilecek ufacik bir zarara karsi aslan kesildikce anladim ki bebegi tasimis olmanin annelikle hicbir alakasi yok. Biyolojik annesi olmasan da bir bebegi deli gibi sevebilirsin. Simdilerde “annem beni 9 ay karninda tasidi” tarzinda ilkokul siirlerine de gicik oluyorum. Yeni sloganim: Hamilelik 9 ay surer, annelik omur boyu! 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: