Şimdiden okul sancıları

Deniz’i akşam üstü okuldan almaya gittiğimde öğretmeniyle de, yetkililerle de görüştüm. Deniz’in oldukça keyifli bir gün geçirdiğini, sınıfa uyum sağlamakta problem yaşamadığını, sınıfındaki arkadaşlarıyla kaynaştığını söylediler. İstersek sınıf değiştirmemizin mümkün olduğunu, ancak kararı bize bıraktıklarını da eklediler.

Ben de Deniz’e sordum.

Dönüş yolunda, arabada, gününün nasıl geçtiğini sordum. İyi dedi. Öğretmeninin de iyi olduğundan, hiç kızmadığından bahsetti (Ne bekliyorduysa). Eski arkadaşlarıyla karşılaşıp karşılaşmadığını sordum. Ege’yi gördüğünü, birlikte çok eğlendiklerini söyledi, onu özlediğini ekledi.

Ben de ona arkadaşlarının aynı okulda olduğunu, ama başka sınıfta olduklarını anlattım. Çümkü bugün ben söylemesem, yarın kendisi görecek, belki de o zaman tepki verecekti. Ona isterse onların sınıfına katılabileceğini, ama o zaman üst kata çıkacağını, ve başka bir öğretmeni olacağını söyledim. “Eski arkadaşlarımı istiyorum” dedi. Ben, emin olmak için ne kadar farklı şekilde sorduysam o da o kadar farklı şekilde aynı şeyi söyledi: Eski arkadaşlarımla olmak istiyorum.

Bu durumda sınıf değiştireceğiz. Yarın sabah okula gittiğimizde, eğer fikrini değiştirmediyse ki öyle olacak gibi görünmüyor, bir başka yeni öğretmenin ve eski arkadaşlarının olduğu sınıfa geçecek.

Bir önceki yazıya gelen yorumlar doğru. Belki zamana ihtiyacı vardı. Bu sınıfa da alışacak, mutsuz olmayacaktı. Ancak şu aşamada onu böyle bir alışma sürecinden geçirmek bana çok gereksiz geldi. Sadece bana değil, babasına da. Ve son kararı Deniz’in kendisi verdi.

Deniz’le beraber aynı sınıfa konulan eski sınıfından bir arkadaşının annesiyle konuştum az önce. Kızının okuldayken iyi olduğundan bahsetti. Ancak tam yatmadan önce hüngür hüngür ağlamaya başlamış çocuk. Yeni sınıfını sevmediğini, eski arkadaşlarını istediğini anlatmış, annesi zor yatıştırmış. Bütün gün içine atmış, sorun yokmuş gibi davranmış, en sonunda bu şekilde patlamış yavrum.

Zor iş çocuklarla uğraşmak. Çocukların aileleriyle uğraşmak on katı zor olsa gerek. Herkes çocuğu için en iyisini istiyor elbet. Benim çocuğum ağlamasın, benim çocuğum üzülmesin. Fazla korumacı olduğumuz da oluyor belki, ki ben öyle olmamaya gayret ettiğimi düşünürüm hep. Deniz yaşayarak, deneyimleyerek öğrensin her şeyi diye uğraşıyorum, çabalıyorum en azından. Öyle düşer düşmez kaldıran bir anne olmadım hiç. Kendi kalksın diye bekledim, benden yardım istediğinde gittim yanına.

Ama şu an böyle bir ayrılığı deneyimlemesi çok gereksiz geldi bana. Aynı okulda, bütün arkadaşları bir sınıfa toplanmış, sadece kendisi başka bir sınıfa konmuşken, bunun ona yönelik bir hareket olduğunu düşünmesini, bırak düşünmeyi, bilinçaltında hissetmesini bile istemedim.Yeni bir okula geçmekten farksız, daha doğrusu farklı, ve daha olumsuz bir tecrübe olacak gibi geldi bana. Yeni bir okul olsa her şey yeni olur, burada arkadaşları var ama yok, hepsi birlikteler, ama ondan ayrılar gibi olacaktı. Ve ben oğlumu tanıyorsam eğer bu ona batacaktı.

Çok acayip kulplar takıyorlar çocuklar olaylara. Siz sorun etmediğini sanıyorsunuz, ama içinde ne fırtınalar kopuyor aslında.

Şimdilik bu sayfayı sınıfı değiştirerek kapatacağız. Çözümü olan bir sorun.

Deniz’in bundan sonraki okul hayatıyla ilgili de konuşmaya başladık Doğan’la son zamanlarda. Asıl soru işaretleri orada: Nasıl bir eğitim? Nasıl bir okul? İlk karar vermemiz gereken şey: özel mi, devlet mi? Bu konuda söyleyecek, anlatacak, soracak, kurcalayacak çok şeyim var. Ayrı bir yazı konusu.

Paylaşın:

Add to FacebookAdd to DiggAdd to Del.icio.usAdd to StumbleuponAdd to RedditAdd to BlinklistAdd to TwitterAdd to TechnoratiAdd to Yahoo BuzzAdd to Newsvine

Reklamlar

9 Yanıt

  1. Okul olayı ile ilgili en sorunlu ve en kararsız insanlardan biri olarak bu konu bana çok ilgi çekici geliyor. Özel mi devletmi? Özel okul ise özel okullar arası öyle uçurumlar var ki?

  2. Biz de bugün okula başladık ve ikizleri olan bir anne olarak çocuklarımı bıraktığım anda yüreğim burkuldu 3 yaşını dolduralı 3 ay olmuştu ve benim içim burkuluyordu ama almaya gittiğimde yüzlerinde ki ne olur alma ifadesi herşeye değerdi doğrusu.Bir anne olarak bence doğru olanı yapıyorsunuz gibi geliyor önce onların mutluluğu ama dozunu aşmadan.
    Özel mi devlet mi konusu evde bizimde sürekli kafa yorduğumuz bir konu çevremde çocuklarını özel okulda okutacak maddi gücü olmasına rağmen devlet okuluna gönderenler ve göndermeyenler aynı gibi duruyor biz de zamanı gelince ne yapacağımızı bilmiyoruz … Yorumlarınızı dört gözle bekliyorum…
    Sevgiler….

  3. Merhaba,
    Zaman zaman yazılarınıza yorum yapıyorum. Bu sefer de kendi kişisel deneyimlerimi paylaşacağım.
    Fransa’da yaşıyoruz, eğitim sistemi farklı. Büyük kızım 21 aylıkken kreşe başladı. Daha sonrada 3,5 yaşında da üç sene sürecek anaokulu macerasına. Kızımın okulunda ilk sene aynı sınıfta olan çocuklar, ikinci senesinde aynı sınıflarda olmadı. Belki bir ikisi aynı kaldı, buna rağmen yepyeni arkadaşlarla kendini zenginleştirdi. Üçüncü senesinde okul değiştirdik, orada da yeniden başladı. Bence çocuklar arkadaşlık ilişkilerinde bizden daha çabuk adapte olabilen bir haldeler. Her sene yenilenen sınıflarla kızım arkadaşlarının sayısını artırdığı gibi kendine en yakın olanları seçme konusunda da seçeneklere sahip oldu. Şu an eski okulundan, yeni okulundan eski sınıfından, yeni sınıfından, gittiği etkinliklerden, benim arkadaş çevremdekilerin çocuklarından olmak üzere geniş bir arkadaş topluluğu var. Henüz yedi yaşında ve tüm arkadaşlarıyla kendine özgü bir ritm tutturabiliyor. Arkadaşları arasındaki yaş aralığıda hayli geniş, kardeşinin arkadaşlarını da kendi arkadaş grubuna dahil ettiğinde 2-3 yaşından 10-11 yaşına kadar çocuklarla gayet keyifli bir şekilde zaman geçirebiliyor. Bu nedenle ben sürekli aynı arkadaşlarla kalmasınından çok bu durumda olmasını hayata alışması açısından çok daha eğitici buluyorum. Bu sene ilkokula başladığında sınıfında sadece bir kişiyi tanıyordu buna rağmen ilk günden beri (6 Eylül) okula büyük bir neşe ve heyecanla gidiyor. Eminim bir kaç ay geçtikten sonra daha fazla arkadaşı olacak ve kendine yepyeni şeyler katacak.
    Sizinki daha farklı bir durum ama bizim bu yaşadıklarımızı da okursanız sevinirim.
    Selamlarımla…
    Suna keleşoğlu

  4. Elif:

    Benim kizimda bugun tekrar preschoola basladi. Sinifi gecen seneki arkadaslari ile dolu, hic bir degisiklik yok. Okulun ilk gunu hepsi birbirini ozlemis, hic aglamadilar. Gecen sene durum cok farkli idi.

    Bu yuzden kucuk yasta fazla degisiklikte bulunmak iyi degil diye dusunuyorum. Senin fikirlerine katiliyorum.

  5. Deniz vermis kararini, fazla soze hacet yok. Sadece dislanmislik hissi hic beklenmedik bi anda olusabiliyor cocuklarda, dikkat edilmeli. Denize cok guzel bir okul senesi dilerim!

  6. Öncelikle hayırlı uğurlu bir dönem olmasını dilerim.
    Benim çocuğum henüz okula başlamadı fakat eşimin kuzeninin çocuğundan biliyorum.
    Kesinlikle her çocuk farklıdır bu konuda hemfikiriz eminim ki ve çocuğu anne babasından iyi kimse tanıyamaz.
    Fakat ben yalnızca paylaşmak istedim..
    Bahsettiğim ufaklık 2 yıl önce başladı okula..benzer durumlar söz konusu olmuştu hatırlıyorum.
    Çocuklarda şöyle bir durum gelişebiliyor zaman zaman , bu sefer mutsuz oldum ve annemle babam beni böyle mutsuz görünce hemen istediğimi bir şekilde yaptılar ve herşey istediğim gibi oldu.
    dolayısıyla bundan sonrası için yine farklı sınıflara düşebilecekler ve siz yine duruma müdahale etmek zorunda kalabileceksiniz.
    Tabi kii sırf daha mutlu huzurlu olması için..
    Biizm ufaklıkta böyle durumlar gelişti açıkcası ve bende yazınızı okuyunca nacizane paylaşmak istedim.
    Bu elbette Deniz de de olacak anlamına gelmez yalnızca bir kez çocuk alışınca ardı arkasını kesemiyorsunuz ve yeğenim ne yazıkki bu durumda bir çocuk haline geldi..
    Umarım yazım amacını aşmamıştır ,
    Size ve Deniz’e problemsiz başarılarla dolu nice okul seneleri dilerim 🙂

  7. Elif tatilden dun gece donduk ve bu sabah yazini okuyudum, sonra da kizimla evden cikip okula gittik. Ayni sey bizim de basimiza geldi. 2 yasindaki minigim 2 aydir baslamisti ama Eylul basi yeni duzen baslamis biz yokken. Zaten krese zor alisan kizimin sadece bir tek en iyi arkadasi vardi, hatta onun sayesinde alismisti. Elele falan tutusuyorlardi oynuyorlardi ve surekli evde ondan bahsediyordu. Tatil boyunca her okul konusu acildiginda kizin ismini soyluyordu, hatta ona hediye bile aldik tatilde. Bu sabah okula gitmek istemedi ama sonra arkadasindan bahsedince heveslendi ve bir heves okula gittik, sinifindaki iki ogretmenden biri degismis ve o en onemli kiz baska sinifa gitmis!!! Senin yazinin da verdigi gazla direktorle konustum ama degisiklik mumkun degil dedi, siniflar dolu ve iki haftadir da devam ediyorlar. Gun icinde iki sinif arasi ziyaret oyun vs gibi birseyler ayarlamaya calisalim falan dedi ama garantisi yok. Simdi her sabah ben kizima ne diyecegim, arkadasini o gun gorecek mi gormeyecek mi bilmiyorum, cok sinir bir durum, ustelik 2 yasinda bunu anlatmak daha da zor.

  8. “Ancak şu aşamada onu böyle bir alışma sürecinden geçirmek bana çok gereksiz geldi. Sadece bana değil, babasına da.”

    hatta teyzesine de.. 🙂 hatta teyzesi bu duruma bayağı bir sinir olmuştu.. 🙂

  9. Bizim de bu yıl öğretmen taşındğı için yeni bir öğretmeni oldu Canın,eski arkadaşlaryla eski ve yeni öğretmeniyle alıştırma yaptlar bu hafta 3 gün,2 saat..Can da yeni öğretmenimizden korkmuyoruz dedi bana,eskisinden korkuyor muydunuz deyince,bazen dedi..demek ki yeni öğretmen ona alışsnlar diye pek otarite kurmaya çalışmadı henüz,önü
    müzdeki hafta neler olacak ben de meraktayım,full-time okul başlyor..biz de devlet okulu mu özel mi,hanig okul diye konuşuyoruz arada,çünkü genelde hangi okula gidecekse orann ana okuluna gitmesi gerek,onun için de yaza kadar karar vermeliyiz..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: