Derin ağlar

İnanılmaz uslu bir kız çocuğu olan Amerikalı bir arkadaşım, her çocuğun huyunun farklı olduğunu anlatırken “şans yüzüne iki kez gülmez” anlamında “You don’t get lucky twice” derdi. “Life is fair.” (Hayat adildir.)

Hakikaten de, ikinci bebekleri acayip şirin bir oğlan oldu, ve arkadaşımın teorisi doğrulandı. Nitekim oğlan, anne-babanın ilk tecrübelerinin tersini yaşatıyor onlara.

Ben bu denkleme inanıyorum. Genelde ilk çocukları zor olan anne-babalar ikincide rahatlıyorlar. İlkinde piyango çıkanlar ise ikincide bedelini ödüyorlar.

Deniz çok kolay bir bebekti. Düzelt. Derin’den sonra fark ediyorum — Deniz, İNANILMAZ kolay bir bebekmiş. Her yerde uyurdu bir kere. Sokakta, pusetine koyun, vırt uyurdu. Uykusu gelince hiçbir kuvvet onu tutamazdı. Uykuya hep düşkün oldu, hala da öyle. Çok uyumaz, ama uykusu geldiğinde de durmaz.

Yemek yemesi çok kolay değildi, ama zor da değildi. Yemek seçmedi, ama kendi kendine oturup süper iştahla da yemedi. Yine de sorunlu değildi yemek olayımız. Dört yaşına yaklaştığı bu günlerde, okula başlamasıyla birlikte sıkıntımız kalmadı sayılır.

Gelelim Derin’e. İkinciyi yapsak mı?” diye niyetlenmemizle beraber kendine içimde hemen bir yer edinen, 23 Mart’ta havaların ısınmasını “Hah, 23 Nisan geldi herhalde” zannettiğinden olsa gerek aramıza bir ay erken katılan, ilk ay “bu neden bu kadar çok uyuyor?” diye içime kurt düşüren, sonra da bir tanıdığımızın bir ay erken doğan oğlu için “ilk ay uyur, açığını kapatacak. Sonra görürüm ben seni” lafını boşa çıkarmayan oğluma.

Bambaşka bir tecrübe yaşatıyor bize bu çocuk.

Dikkatli seçmeye çalışıyorum kelimelerimi. Çok şükür bir sağlık sorunumuz yok. Müteşekkiriz elbet. Ama… aması var. Zor bir çocuk Derin. Düzelt. Deniz gibi kolay değil.

İnsanların zor bir bebekleri olduktan sonra ikinciyi yapmaya yeltenmekten neden kaçındıklarını anlıyorum şimdi. Halbuki “ne kadar zor olabilir canım?” derdim. Daha doğrusu, zor bebek yüzünden bir çocuk daha istememeyi anlayamazdım.

Şimdi de Derin zor diye bir daha bebek yapmam demiyorum. Hoş, bir daha bebek yapmayacağım ama Derin zor olduğu için değil. 🙂

Bir arkadaşım, bebeği arabada sürekli ağlıyor diye arabasının ön koltuğundaki hava yastığını kapattırıp ön koltuğa ters olarak bebeğini koymuştu. Dehşete düşmüştüm. Şimdi, öyle bir şeye kalkışmamakla birlikte, sebebini anlayabiliyorum. Derin arabada durmuyor. DUR-MU-YOR. Şehirden yarım saat mesafede oturuyoruz, annemlere gidişim trafikle birlikte en az 40 dakikayı buluyor. Derin çoğu zaman bunun yarısını ağlayarak geçiriyor.

O kadar yıpratıcı bir şey ki… Otoyolda kaç kez sağa çektim emziğini vermek için. Nafile. Bir başladı mı, değil emzik, peygamber gelse durmuyor. Sağ elim sürekli arkada gidiyorum zaman zaman. Bir gün kaza yapacağım, o olacak.

Bir zamanlar ikinci çocuk kolay, iki çocuk zor demiştim ya. Onu değiştiriyorum: İkinci çocuk zor, iki çocuk daha zor.

Çoğu insan “ikincisi daha kolay büyüyor” diyor. İkinci kez annelik yapmak açısından bu doğru. Ama belki de ben bunu yanlış anladım. Ben, Deniz’le ilgilenirken Derin de takılacak, ne bileyim, biz Deniz’le oynarken o da yerde debelenecek, işte uykusu gelince uyuyacak falan diye düşünüyordum. I-ıh, öyle olmadı.

Derin, yüzde yüz ilgi isteyen bir çocuk. Biri-Deniz’le-ilgilenirken-o-da-arada-kaynasın-ı kesinlikle kabul etmiyor. Hayır. Birisi Derin’le ilgilenecek. Deniz de garibim, yanlarında takılacak. Derin ancak o şekilde mutlu. Ancak o zaman ağlamıyor. Sair zamanlarda ağlamasa bile sürekli bir kapı gıcırtısı şeklinde — eğer kimse onunla ilgilenmiyorsa. İlgilenmekten kastım ona bakmak, onunla konuşmak, kucağına almak, dokunmak.

Kız kardeşim geçenlerde şöyle bir yorumda bulundu: Hani “Behlül kaçar”dı ya. Derin de ağlar.

Öyle cidden. Kızdırmaya gelmiyor.

Ama… Tünelin ucunda ışık var.

Daha şimdiden, Deniz’den çok farklı olarak, elimde ne görürse atlıyor. Her şeyi, her şeyi yemek istiyor. Börekleri, çörekleri zor kaçırıyoruz elinden. (Aramızda kalsın, bazen kaçırmıyoruz bile!)

Ve… yedinci ayına yaklaştığı, kendi kendine oturmaya çalıştığı, yavaş yavaş hareketlenmeye yeltendiği, derdini az da olsa anlatabilmeye başladığı, insanları tanıdığı, beni, abisini, babasını görünce gözlerinin içinin güldüğü şu günlerde bana bebeklerin altıncı aydan sonra ne kadar aşırı şirinleştiklerini hatırlatıyor. Unutmuşum bunu.

Bir daha bebeğimin altı aylık doğacağını bilsem belki bir tane daha yapabilirim. Ha, bir de üç çocuğu destekleyen hükümetin ödenek vereceğini bilsem. 

Reklamlar

25 Yanıt

  1. Doğru tespit, ablamda da aynısı oldu! İlk çocuğu çok uyumlu, kolay bir bebekti (öyle olduğunu yeni anlıyor o da). Şimdi kızı, 10 aylık, ve kök söktürüyor….

    Bu durumda, Çınar’ın ortalama zorlukta ama kesinlikle kolay olmayan bir bebek/çocuk olduğunu üşünürsem, ikinci bebek için daha hevesli olabilirim sanki 🙂

    Ama, peki ya Çınar hakikaten kolay bir çocuksa? Ya benim tahammül gücüm azsa? Bunu, bir kardeşi olmadan anlamak mümkün mü? 🙂

    Kolay gelsin Elif sana… Deniz ve Derin’e sevgiler!

  2. Elif, yazini okuyunca gozum korktu. Ben de tam ikinci cocuk dusunmeye baslamistim.

  3. Elif,

    Derin, ben kendisini gördüğümde şov yapmadıysa (ikisinde de) bence şükret 🙂
    İstersen Nil biraz sizde kalsın, şükretmeyi öğrenirsin ….
    Bizim Nil uyurken veya uyanıkken, kendisinden ayrı bir ortama, odaya, mutfağa geçmemiz sözkonusu olamazdı. Şimdi ayaklandı, hemen geliveriyor peşimizden, kurtardık. Diyeceksin ki Sling diye birşey var. Cık. Denedik, sevmedi.

    İkinciyi düşünmüyoruz, çok zorlandık. Ama bu teori doğruysa olabilir, ama teoriyi ispatlayacak birini bulmam lazım 🙂

  4. Tan da ayni :)) maalesef bu yuzunden ikinciyi dusunemiyorum bile:(( gercekten cok zormus diyorum bide iki tane uc tane cocugu olanlara hayretle bakiyorum. Allah annelere yardim etsin bebislerimiz saglikla buyusunler hemen 😉

  5. Derinden 1 ay kucuk cem de anlattiklarinizini tumunu kapsiyor, yine. Ruh ikizi galiba ogullarimiz hehe. Hatta ilk aylarda cem agladikca ve ben depresiflestikce blogunu okuyup bir ay once ayni seyleri yasadiginizi gorup rahatliyordum. Bizimki de non-stop ilgi istiyor. Oyun halisinda takilabilme suresi 10 dakika 🙂 ve aglamasa bile kapi gicirdamsi demissin ya biz ona mizildama diyoruz :)) amaaaa o kadar tatli oldu ki… Kediyi sinir etme pahasina pesinden atilan kahkahalar, bizleri gorunce sevinmeler… Mutluluk kaynagim. Ve gene amaaaaa… Ilk cocugumla gecirdigim 3 aydan sonra isteseydim bile ikinciyi yapmazdim! Etrafimdakilerden alinti, “gorup duydugumuz en zor bebek!” umarim ayaklandikca ve konustukca rahatlariz. Sevgiler

    • merhaba
      gözünüzü korkutmak istemem ama benim 3.5 yasında bır kzm var bebekken aynen anlattııgınız gıbıygı sureklı aglama modunda ses olunca uyumayan uyumayınca yemek yemeyen dolayısıyla ambulans sırenı gıbı sureklı cıyaklama modunda onune bıraz gectık ama cokta fazla degsmedı anne ve baba olarak bız ona alıstık sadece …..
      sımdı ıkıncı bır bebek dusuncesı benı bıraz bkorkutuyor 🙂 ya aynısı olursa dıye…….
      sıze tavsıyem sız ona uymaya calısın bırde bızım kurtarıcımız portatıf bır dvd player ve sevımlı pembe dınazor barney cd lerı renklı ve sarkılı oldugu ııcın dıkkatını cekıyordu…..
      sevgıler…
      sule

  6. ah ah evet bizde de aynısı oldu. Ela cok zor bir bebekti şimdi de ck zor bir cocuk. Asla durmaz, arabada durmaz, bebek arabasında oturmaz en bebekken bile cok zor ve hareketliydi. Ama Ece inşallah söylediklerimi yemem ama Ela’dan sonra melek diyebilirim. dün dışaarı çıktım pusetinde gelene kadar uyudu inanamadım.. allah yuzume 2.de guldu..

  7. kızım 11 aylık ve aynı sizin derin gibi. hiçbir zaman pusetinde kendiliğinden uyumadı arabada asla durmuyor gece 4-5 kere kalkar. ve 2 haftadırda işe başladım nasıl başladın dıye sorarsanız halası bakıyor ve allah tan 3 tanede onun çocuğu var (onlar büyükler ) akşama kadar onlarla oynuyor yoksa kesinlikle durmaz. ikinci çocukmu ???????????

  8. elifcim aynı mihatı anlattın. aynı arabayla avuç içi kadar izmirde yolculuk etmek istemiyorum kanguruda yüdüğümüz müddetçe bi problem yok, bebek arabası ve otomobil koltuğu tam bir facia, hele gece uykuları evin içinde bitmek bilmeyen gece gezmeleri… sağlıklı çok şükür diyorum ama.. kocaman bir AMA… ikinciye şu şartlarda sala kalkışamazmışım gibi geliyo…

  9. Yok Elif ben hiç katılamıyorum bu tesbite. Benim kızım çok zor bir bebekti, Özellikle uyku konusunda. Büyüdükçe acaba ben tecrübesizdim de bir şeyleri beceremedim de ondan mı bu kadar zor oldu demiştim. Ama şimdi oğlum da aynı kızım gibi. Aynı DNA lar resmen 🙂 Bilmem 3. bir bebeğim olsa şans bana da güler mi? Yok, yok öğrenmek bile istemiyorum :)) Sevgilerimle.

  10. Ben de katilmiyorum piyango konusuna. 26 ve 7 aylik iki oglum var. Cok sukur, ikisi de zor bebekler degiller. Tabi benimkilerin aralari cok az, o olay ayri bir zorluk.

    Ikinciyi dusunup de cesaret arayanlara pratik anne nin deneyimlerine de goz atmalarini tavsiye ederim.

    • Hemen hemen aynı durumdayız. Benimde 18 aylık oğlum var. Bu hafta doğum bekliyorum olmazsa ptesi suni sancıyla başlatılacak.

      Bende Elif gibi hep oğlumla oynarken kızımın kenarda kendi kendine oyalanıp büyüyeceğini hayal ediyorum. Bakalım hayaller suyamı düşecek yoksa gerçekmi olacak 🙂

  11. Ne diyonuz Elif hanım 22 aylık bir kızım var arayı fazla açmıyım sıfırdan başlamak zor olur düşüncesindeyken üstelikde maaşallah pekde yaramaz olmayan bir kızımın üstüne haylaz bir oğlan da yakışırmı diyonuz 😦 😦 😦
    bunu bir daha düşünsem iyi olacak.
    :S :S :S

  12. Valla ben ikinciden once etrafimdan hem cok gordum (yukaridaki teoriyi dogrulayabilecek), hem cok duydum. Herkes “ilki kolay miydi, oo ikincisi zor olur” dedi. 2. hamileligimde kendime hep telkinde bulundum bu da kolay olacak diye. Cunku insan ister istemez kendini bu duruma programliyor. Yoksa disaridan duydugun o kurala sartliyorsun.
    Simdi arada 3 cocuklu arkadaslarla konusunca, ne guzel, keske biz de 3. yapsak diyorum. Onlar da “ya biz de ilk ikisinin uslu olduguna guvenip 3. yaptik ama 3. pimi cekilmis bomba cikti” diyorlar. 😀 Hic degismiyor bu kisir dongu.
    Bu demek degildir ki zor cocuk/kolay cocuk ayrimi yok. Ama bence yukaridaki gibi kesin bir kural da yok.

  13. “üç çocuğu destekleyen hükümetin ödenek vereceğini bilsem”

    HARİKA 🙂

  14. hain başbakan, 3. yapın dedi yaptık:d ne ödenek var ne bişey habire zam habire zam (o da maaşlara değil) artık 4.düşünmüyorum (zaten doktor tüplerimi bağladı)

  15. Benim tecrübelerim kimseyi ikinciden caydırmasın. Herkese böyle olacak diye bir şey yok elbet. Ben yaşadıklarımı yazdım, yazana zeval olmasın 🙂

    Hem böyle olacağını bilsem yapmazdım demiyorum. Yine yapardım, dedim ya, ödenek çıksa uslanmayıp bir daha bile yapabilirim. Ama bir da fikrimi iki sene sormanız lazım.

    GUGUK KUŞU – güldürdün beni çokça 😀

  16. Acaba ikinci çocuk mu uslu oluyor yoksa anneler babalar mı pes ediyor, daha rahat davranıyor bilinmez 🙂 1. ‘si mi kolay büyüyor, 2. mi bilinmez ama gerçek olan şu ki; hayırlısıyla büyüsünler bir birlerine ne kadar destek olacaklar o zaman annelerine babaların müteşekkir kalacaklar, yalnız iki kardeşin de 20 yaşını geçmiş olması şartı var ( hani şu müteşekkirlik için :))

  17. elif her çocuğun kolay ve zor yanları var artık ben de buna eminim. kiminin gazı olur, uyutmaz. kiminin kilo alımı az olur tosur tosur uyur. kimi yemez ama uyur kimi tam tersi. bunların hepsinin bi arada olduğu bi bebek daha duymadım, görmedim

  18. Valla ne kolay konuşuyorsunuz hanımlar ikinciyi, üçüncüyü hatta dördüncüyü…Başbakanı falan boşverin, sizin doğuracağınız varmış zaten. Hadi bakalım kim tutar sizi!!!

  19. Elif ne ettin…? Benim Poyraz’ım da senin Deniz’in gibi çok kolay bir bebekti. Hala da çok uyumlu ve sakin bir çocuktur. Şimdi bu ikinci kız, nasıl olacak valla ben de çok merak ediyorum. Ama yazdıklarından sonra, kendimi hazırlasam iyi olacak galiba 🙂

  20. bence 2010 çocukları biraz yaramaz . ilk 2 çok iyiydi ammaa bu 3 numara beni pes ettirdi.şu anda 9 aylık sesi bas bir anda en yüksek sese ulaşabiliyor.yinede 3 çocuk ve çalışan bir anne olarak en az 2 diyorum..

  21. derin’le benim oğlum derman birbirlerine pek benziyorlar.bizimki de beş hafta erken geldi.ilk aylarda “aman bu hep böyle uyuyacak mı ” derken artık uyandı.dediğin gibi hep birinin hali hazırda onunla ilgilenmesi lazım .tespitin çok doğru ikinci çocuk zor, iki çocuk dahada zor. ama diyorum bu durumlarının acelecilikleriyle de bir ilgisi var mı acaba? :))))http://s2.wp.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif?m=1221159961g

  22. hep kardeşsiz çocuk olmaz mutlaka kardeşi olmalı diye teoriler kuran ben 2 aydır cerenin annesiyim ve mahvolmuş durumdayım bunu duymak güzeldi ama ilki zor olunca ikincisi kolay oluyormuş fikrine hem kendimi hem eşimi inandırmam şimdilik imkansız 😦

  23. Merhaba,
    Ne yazık ki benim çocuklar uymadı bu kurala.İl kızım çok zor bir bebekti ve hala da zor bir çocuk.İkinciyi yapmaya ancak 8,5 yıl sonra cesaret ettik ,erkes öyle diyordu ya ben çok emin ve rahattım,bu standart bir bebek olacak diyordum ama ikinci kızım da uykusuzluk,kucakta bile 1 dk oturmama,mızırdanma,aşırı hassaslık gibi hemen hemen her konuda ablasıyla aynı çıktı.Bizim ailenin genleri bozuk,son tespitimiz budur!!
    Allah sağlık versin,şükürler olsun ikisi de harika çocuklar ama ben de şöyle pusetinde arasıra da olsa uyuyan,derin uykusu olan yani odaya hayalet gibi girseniz de varlığınızın enerjisine uyanmayan,anakucağında sakince oturup biraz sallayınca orada uyuyan,en ufak sese,değişikliğe dikkat etmeyen bir bebeğim olsun isterdim.
    Sevgiler

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: