Bekleyiş

Tuhaf bir bekleyiş içindeyiz.

Paphia sona yaklaştı. Günler, belki de saatlerle ifade edilebilir.

Artık neredeyse hiç yürüyemiyor. Yemek yemiyor. En sevdiği konserve mamanın tadına bakmadı. Su bile içmiyor. Çenesini kapadı. Sanki uğraşmayın benimle, rahat bırakın dermiş gibi.

Çişini yapması için kucaklayıp aşağı indiriyoruz. Sonra yine kucağımıza alıp yukarı çıkarıyoruz. Hep yatıyor.

Bilinci de yavaş yavaş kapanıyor sanki. Zaten dünden beri çok hızlı bir düşüş var. Evin içinde zor yürümeye başlamıştı. Sağa sola çarpıyor, aralıklara sıkışıyordu. Hatta artık evde yalnız kalmamalı diye düşünüyordum. Şimdiyse yanından hiç ayrılmak istemiyorum.

Veterineri aradık. Yukarıdakileri anlattık. Sarılığının arttığını, karnının, kulaklarının sarardığını söyledik. İlaçları kesebilirsiniz dedi. Kestik biz de. Bir faydası yok. Zaten ağzını açmıyor.

Geçen hafta serumu bırakmakla doğru karar aldığımızı söyledi veteriner. Serumla belki bir iki hafta daha uzatabilirmişiz ömrünü, o kadar.

Bu andan sonra komaya girebilirmiş. O noktada ne yapacağımızı da bize bıraktı. Bazı hastalar acı çekmesin diyerek ötenazi istiyorlar. Bazıları da sonuna kadar bekliyorlar dedi. Ben sizi yönlendirmem, siz karar vereceksiniz dedi. Şimdiki düşüncemiz beklemekten yana. Ancak sanırım biraz sıkıntı yaşamaya başladı. Aniden yerinden kalıyor bazen, sanki canı acımış gibi. Yürüyemese de, kalkıp kendi etrafında dönmeye çalışıyor ara sıra. O da ağrısı olduğunu düşündürtürmüş.

Yine de her hayat böyle sonlansa diye geçiriyorum içimden.

Alışığız buna. Bekliyoruz da… İsyanlarda değiliz. Kaçılmaz ki bundan… Keşke hep böyle olsa. Uzun, mutlu bir hayatın sonunda… Zamanında… Huzurla… Sindire sindire… Sarıla sarıla… Vedalaşarak… O zaman isyan etmez insan. Sadece bir daha görmeyeceğine üzülür.

Sarılıyoruz ona. Resim çekiyoruz. Deniz’den kaçıp ağlıyoruz.

Üzgünüz. O kadar.

Reklamlar

52 Yanıt

  1. 😦

  2. çok üzüldüm. gerçekten çok üzüldüm. belki bıraktığı boşluğu dolduramasa da acınızı hafifletmek adına yeni bir köpek almayı düşünürsünüz. sizin köpeğiniz olduğu için çok şanslıymış paphia. umarım huzurla ayrılır yanınızdan.

  3. Su an gozlerimden yaslar suzuluyor. Allah sabir versin hepinize,cok zor olmali!! Dilerim tatli papia hic aci cekmeden uyur.

  4. Ne guzel ifade etmissin…Umarin aci cekmez ve huzur icinde son bulur hayati, geride bir bosluk kaliyor ve guzel anilar….

  5. oyle tanıdık geldi ki yazdıkların… burnumun diregi sızladı… Benim de Lucy’m 13 yasında epilepsi olup son 2 yılını cok sıkıntılı gecirdi… Aynılarını 1-1 yasadım… Ama onun vazgectigi noktada otenaziye karar verdik… Hala gozumde… Elimde patisi, onu ugurladım… Simdi gozlerim yasla doldu… Sabır dilerim Elif!

  6. allah sabır versın 😦

  7. offf offffff :((((((((((((

  8. ah ah keşke her zaman yanımızda olsalar. gözlerim dolarak okudum yazınızı. içimde bir acıyla. belkide diyordum belki de şu anda yaşamıyordur artık 😦 sizin adınıza gerçekten üzgünüm. ama bir taraftanda düşünüyorum ben olsam belki uyutmayı seçerdim diye. dayanamazdım sanırım bu halini görmeye, acı çektiğini hissetmeye. dayanamazdım o bakışlarına, yemek yememesine. inşallah en az acıyla atlatır bütün bu yaşadıklarını. size de sabır dilerim..

  9. Owen Wilson ve Jennifer Aniston’in oynadigi “Marley and Me” diye coook guzel bir film vardi… Yazdiklariniz bana onu hatirlatti. Allah kolayliklar versin…

  10. hep boyle olsa ya gercekten, sarilsak, vedalassak tum sevdiklerimizle, uzun yasamlarin sonunda huzurla.
    ah Elifcim 😦

    • evet bende vedalasarak olmek isterdim ne kadar omrum kaldiginini bilerek keske zamanini bilsem ani olumdler beni cok korkutuyor keske bilsemde sevdiklerimin kendimin gidecegini hazirlik yapsam diye geciririm icimden ama bilmemek daha hayirli demekki zamanini bildirmemis yaradan Allah sabir versin elif zor tabi aileden biri gibi olmustur yillardir

  11. Cok uzgunum Elif’cigim. Ne desem yavan kacacak. Cok aci cekmemesini umuyorum sadece.

  12. Elif;

    Amerikali bir arkadasim kopegini (Daisy) yasatmak icin klinikte yatirmisti. bana cok garip gelmisti son zamanlarini klinikte gecirmesi. Kopegini cok seviyordu ve yasatmak icin elinden geleni yapiyordu…ama zavalli daisy son gunlerini seruma bagli gecirdisahibinin kucaginda kivrilip uyumak yerine. benim de kopegim var ve cok aci birgun kaybedecegimizi bilmek ama yazdiklarini cok ozumsedim dedigin gibi var mi bundan daha iyi veda sarila sarila koklasa koklasaozumseyerek…

  13. şu anda gözyaşları içinde yazıyorum size..
    98de aynı tarzda yaşlanınca bir kedim gitti bizden,cenazesini görmeyelim diye,2006da köpeğimi kaybettik sanki kalkacakmış gibi uyumuştu sonsuzlukta..5 gün önce 9 aylık kedim evden kaçtı ve hala yok..bu gidişler,sonlar bitmeyecek…
    çok üzüldüm..umarım canı çok acımadan kavuşur kendi cennetine …:(((

  14. cok uzgunum!…. Umarim paphia cok aci cekmeden
    huzurla yumar gozlerini, sizlere de sabir diliyorum Elif…

  15. i am so sorry, darling. try to think that paphia had a perfect life and that she is so lucky to have you around until she has to go. love you so much

  16. Canım ya. Sizinle birlikte bizde ağlıyoruz. Umarım canı hiç yanmıyordur, hiç yanmaz. Ben de sabır diliyorum size.

  17. Hepinize çok teşekkür ederim. Her bir söz öyle iyi geliyor ki…

    Yaklaşık bir saattir tepkisiz yatıyor Paphia. Bekliyoruz.

  18. hayallah! çok üzüldüm bu habere ;(

  19. Cok uzuldum Elif. Sabirlar hepinize

  20. sabırlar diliyorum elifcim.

  21. Ne kadar üzüldüğü anlatamam Elif. Tek söyleyebileceğim ne olur acı çekmesin… Ağladığımı söylesem…

  22. Kocam korkar, hem köpekten hem de kediden. Bu yüzden evimizde evcil bir hayvanımız yok. Yazını okuyunca iyiki de yok dedim. Sarıla sarıla da olsa, sindire sindire de olsa veda etmek çok zor. Sabırlar diliyorum sana.

  23. çok üzüldüm duygulandım

  24. 😦 Çok üzüldüm.. Hayvanları sevmeyen insanları anlayamıyorum.. Onlar çoğu zaman insanlar bizi anlamadığında yanımızda olurlar.. Konuşmazlar ama derdimiz sevincimizi anlayıp yanımızda olurlar.. Kaybetmek yokluğuna alışmak zordur..

  25. Çok üzüldüm 😦 Benim hiç köpeğim olmadı ama yazdıklarınızı o kadar iyi anlıyorumki… İnşallah acı çekmez, çekmiyordur.

  26. Gerçekten çok üzüldüm. Ben de bir kedi ya da köpek sahiplenmek istiyordum ama şimdi tekrar düşünüyorum.Adı kedi ,köpek,vs…ne olursa olsun insanın sevdiğini kaybetmesi çok zor.Bir de çocuklarınız geldi aklıma.çocukların hayvanlarla iletişimi daha farklıdır ya,kim bilir onlar neler hissediyor?…gene de, yaşadığınız en büyük üzüntü bu olsun .

  27. of çok ağladım 😦 çok acı çekmeden huzurla veda eder inşallah güzel melek

  28. Benim için kulaklarının arkasını kaşı, sırtını okşa, kocaman sarıl güzel dosta. Ne mutlu ki, etrafında onu seven dostlarıyla çevrili. Huzur bulsun Paphia..

  29. …. kelimelerin yetersiz kaldığı an….
    yaratılanı sevmek yaratandan ötürü 😦

  30. Çok çok üzücü oluyor bilirim 4 kez yaşadım.İçi parçalanıyor insanın yardım edemediği için.Yiyip bitiriyorsun kendini ne yapsan boş.O hallerin de hayvana yansıyor,o da bir türlü bırakamıyor kendini hep direnmeye çalışıyor sanki senin için.Ne zamanki uyursun yada bir yere gitmek zorunda kalırsın ve bırakırsın onu,işte o an olur olacak olan.Bence onlar ölürken yalnız kalmak istiyor,bırakıp gidemiyor seni.

  31. merhaba,
    benim de bir köpeğim vardı bir zamanlar…sizi çok iyi anlıyorum.sabırlar diliyorum.umarım çok acı çekmez diye diliyorum.

  32. Oturdum agladım. Paphia için yazdıkların içimi parçaladı, beni aldı nerelere goturdu. Her gideni boyle sevgiyle ugurlarız insallah. Bizler de hoş bir seda bırakıp göçeriz umarım bu diyardan. Ölümler cok acı, cok acıtıyor, keşke Mevlana’nın dediği gibi görebilsek ölümleri ‘Şebi Aruz- Düğün gecesi’…

  33. Üç ay önce 18 yaşındaki köpeğimizi uyutturmak zorunda kaldık böbrekleri iflas etmişti ve günlerce hiç uyumadan, hiç susmadan ağladı, ne bir lokma yemek yedi ne de bir damla su içti, hiçbir tedaviye cevap vermedi daha fazla acı çekmesin diye bu kararı almak zorunda kaldık hiçbir geri dönüşü yoktu çünkü keşke insanlarda olduğu gibi hayvanların da son dönemde acısını dindirebilecek bir yöntem bir ilaç olsa ama yokmuş çok sorduk soruşturduk yok dediler, bekleyeceğiz, dayanamadık, bekleyemedik 37 günlükken kucakladığımız bebeğimizi kendi ellerimizle uğurlamak zorunda kaldık ne yazık ki.
    Umarım paphia acı çekmiyordur, huzurla ve sevdiklerinin yanında kavuşur sonsuzluğa.

  34. Ağlıyorum şu an, ama çok şanslısınız ben canım oğlum Tomar’ımı trafik kazasında kaybettim, usul usul vedalaşamadan, sindiremeden öylece bir anda. Bir kez de benim için sarılın ona, güzel bir hayatın ardından acısız ve huzurla gitmesini diliyorum.

  35. Çok çok üzüldüm:( Umarım çok fazla acı çekmiyordur Paphia.. Yazdığınız gibi mutlu bir yaşam sürmüş olması teselli oluyor. Sabırlar dilerim.. sevgilerimle…

  36. Bu aksam hepimiz seninle beraber agliyoruz…

  37. 😦 Çok üzgünüm.Golden Retrieverımız da hemen hemen aynı zamanları geçirdi. Onu kaybettikten sonra yemin ettim uzun süre asla bir canlıyı eve sokmayacağım diye. Çok üzücü bir durum,(

  38. elif
    çok üzüldüm.. ağladım.. mayaya sarıldım.. çok korkuyorum bundan ama kaçınılmaz..
    oğluna nasıl anlattın.. ne tepki verdi..

  39. Papia gitti mi yani… Çok hızlı oldu ama. Ya da bana öyle geldi. Gerçekten çok üzüldüm Elif. “Çok özleyeceğiz”i okuduğumda içim acıdı. Umarım buna alışmanız kısa sürer.

  40. Çok çok çok üzüldüm Elif 😦
    Ailenize sabır diliyorum…

  41. Cercekten cok zor ne kadar bekliyoruz dese de insanin asla hazir olmadigi bir sey ama ne yazik ki var hayatin icinde bu da. Deniz’e ve size onunla guzel anilari hatirlayacaginiz gunler ve sabir diliyorum.

  42. :(((

  43. Sizin adınıza çok üzüldüm , özellikle bütün hayat aşamalarınızda sizin yanınızda olduğu için sizin için önemini anlıyorum . Çok da güzel bir dostmuş 😦

  44. Merhaba Elif
    Siteni tesadufen buldum ve cok begendim. 2 gundur yazilarini okuyordum bugun kopegini duyunca cok uzuldum. Benimde golden retriver bir kopegim pachangam vardi.uzulmemek elde degil. Umarim cabuk atlatirsiniz ve yeniden bir kopek alirsiniz size nese mutluluk ve guzellikleride beraber getirecek….. Benim hayatima once kizim Deva geldi 19 eylulde simdi

  45. Simdide yeni bir dost alacagiz. SIze ailecek sabir diliyoruz:))) sevgiler Deva ve Gul

  46. gene gözyaşlarına boğuldum..canım benim gittiğin yerde rahat ol…çok güzelmişsin sen..güzellikler için de ol…:(((
    benim kedim de geçen hafta çarşamba günü kaçtı BULUT’umuz …hala dönmedi :(((

  47. Bu yazıyı okurken çok kötü oldum inanılmaz zor olsa gerek:( biz kedimiz hafif rahatsızlansa bile içimiz sızlıyor sizi düşünemiyorum:( ama çok şanslı ki sizin gibi onu seven birinin yanında…

  48. bahçeli evim olur olmaz ilk işim bir köpek almak.
    yazdıklarınızı okurken gözlerim doldu 😦

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: