Yabancı birisi “gel sana şeker vereyim” derse

Hani çocuklara ilk öğretilen şeylerden biridir ya “yabancılarla konuşma. Sakın onlardan şeker alma” falan? Bunun izdüşümü benim gözümün önünde gerçekleşti dün. Ve ben seyretmekle yetindim.

Maaile dışarı çıkmıştık. Yemek yedik (Deniz hamburgerle gelen oyuncakları keşfetti ya), oradan da benim kuaförüme uğradık Deniz’in saçını kestirmek için. Kestirdik, tam çıkacağız, kuafördeki manikürcü kadın tam kapıda Deniz’i çevirdi, “Gel bakayım sen yanıma, bak sana ne vereceğim” dedi. Tahmin ettim, şeker gelecek. Ama müdahale etmedim, edemedim. Her seferinde itiraz eden gıcık anne olmak istemiyorum. Kadının içinden gelmiş, şeker verecek işte çocuğa, ne yapayım yani?

Neyse, tam verecekken “Ama önce bana bir öpücük ver” dedi. Deniz, bir an bile duraksamadan kadını yanağından şapırt diye öptü. Kadın “Ayy, canııım, öbüründen de ver” dedi. Öbüründen de öptü. Kadın şekeri tam verecekken kadının kızı geldi, ona da göstermek için “Bak kız, ne tatlı şey, nasıl da öpüyor” diyerek tekrar öptürdü. Deniz de muah! diye bir öpücük kondurdu yine her iki yanağına da.

Bense suratımda sahte bir gülücükle seyretmekle yetindim bu sahneyi. Ne yapabilirdim ki?

Suratımda gülücük var ama, içim kan ağlıyor. Tam da grip sezonunun ortasında, çocuğumun tanımadığım bir kadını şapır şupur öpmesine mi yanayım, yoksa tanımadığım bir kadını şapır şupur öpmesine mi? Bilmem anlatabildim mi?

Tabii ki kuaförden çıkar çıkmaz başladım nutuk çekmeye: Deniz’ciğim, yabancıları öyle öpmeyiz, hem onlardan şeker de almayız, bıdı da bıdı. Deniz’in cevabı: Ama anne, ben o kadını biliyorum, sen de biliyorsun ya. Hem yanımda sen vardın.

!!!

Birkaç gün önce, Amazon’dan sipariş ettiğim bir kitabı getirdi Amerika’dan gelen bir arkadaşım. Kitabın adı: The Berenstain Bears Learn About Strangers.

Uzun zamandır bekliyordum bu kitabı. Geçen hafta elimize geçti, kuaför olayı gerçekleşmeden iki gün önce de ilk kez okumuştuk. Deniz’in çok ilgisini çekmişti.

Ben tabii kitaptan örneklerle anlatmaya çalıştım: şöyledir de, böyledir de, yabancılardan bir şey alınmaz da, kesinlikle öpülmez de, falan da filan. Deniz de ben yanında olduğum için öyle davrandığı konusunda ısrarcı oldu. Bilmiyorum artık.

Zor bir konu. Çocuğu korkutmamak lazım, bir. İçinde yaşadığımız kültürün gerçekleriyle yüzleşmek lazım, iki.

Bizim insanımız çocuklara, bebeklere dokunmayı seviyor. Hatta bebekli göbeklere de dokunmaktan çekinmiyor (Derin’e hamileyken aynı kuaförde bu sefer başka bir manikürcü göbeğimi öyle bir mıncıklamıştı ki uzun zaman geri gidememiştim oraya. O kadın gitti, ama şimdi yerine bu kadın geldi!)

Annem bana “çocuğun oldu tamam da, yetişkinleri de eğitmeye çalışıyorsun bazen” diyor. Gıcık olarak katılıyorum. Anneme, bazen kayınvalideme “Aman onu öyle demeyin. Bunu böyle vermeyin. Çikolata almayın. Şeker vermeyin” derken buluyorum kendimi. Benim için yorucu olduğu kadar, çevrede de “dünyadaki tek çocuğun kendisininki olduğunu sanan ukala anne kişisi” olarak algılanmam söz konusu oluyor. Kıl bir durum.

Reklamlar

27 Yanıt

  1. Aman diyeyim. Bizde de bu kitap var. Cocuklar mesafli ve cekingenken o kadar memnun oluyorum ki. Kimilnaz ozellikle kimseye yuz vermez. Toplu bir ortamda birileri opup minciklamak isteyince, i–iiih diye kendini geri cekiyor. Ben de e cocugumuz boyle diyebiliyorum.
    Ama oglush artik pek bir sosyal kelebek oldu. hele ilk ingilizceyi soktugunde sokaktaki evsizlerle bile muhabbet kurmaya calisiyordu. Iste o gun ben bu senin yazdigin kitap ile, The Safe Side DVD sini aldim. http://www.thesafeside.com/
    Deniz ingilizce bildigi icin rahatlikla anlayabilir. Cok guzel yapilmis bir DVD.
    Ayrica gecen gun Strangers kitabini almis Kipircan, Kimilnaz’a okuyup anlatiyordu. Cok sevindim. Anlamis demek ki, anlatabiliyor.

    • Bu arada ben gunun seker/cikolata kotasi asilmissa veya sevmedigim tarz dise yapisan seker veriyorlarsa direk reddediyorum cocugum adina. Turkiye’de insanlar iyi niyetli ama her gittigin isyerinde de seker lolipop vesiyorlar. Iki uc yere gitsen cocuk seker komasinda.
      Ben organik biskuvi (bkz. mubalaga sanati) ikram etmeden evvel bile anneye izzet-i ikram sorarim yani. Hadi bizim ki simariklik de. Diyabeti olani var, Alerjisi olani var.

  2. cocugun ıcın bence gıcık kıl olmaya deger dıye dusunuyorum elıfcım

  3. Gıcık olma yolunda hızla ilerleyen bir anne de benim 🙂

    • ben de gıcık anneyim çevreden bakılırsa, hatta kayınvaldem ve görümcem dahi beni çok pimpirikli, çok sahiplenici buluyorlar. hatta bunu kayınvaldem dile bile getirdi. ama napabilirim. benim sorunum taa bebeğimin 40ı çıkmadan başladı, kimsenin kucağına çocuğumu vermek istememiştim. Hatalı mıyım?

  4. Merhaba Elif Hanim,

    Oncelikle icten bir sekilde yazilan ve bir o kadar da bilgi verici olan blogunuz icin cok cok tesekkurler:)
    Blogunuzla yeni tanistim, ama bir hafta icerisinde her yazinizi okudum:)
    Ben Londra’da yasiyorum, hamileligi 1-2 yil sonrasi icin dusunsemde benim icin cok aydinlatici oldu…Kendi durumumu size cok benzettim acikcasi,hayalim doktora sonrasi bebegimin olmasi ve bir sure evden calismak:)

    Belki bende iki hamileligimi iki ayri ulkede tecrube ederim…

    Basarilarinizin devamini dilerim:)
    Sevgiler

  5. insanlar benim çocuğuma yanaşmaya korkacaklar eminim :))

    • vallahi hiç öyle olmuyor inan, suratın da asılsa, bozulsan da türk milleti çocukları dokunarak sevmekten vazgeçmiyor.

  6. selam,
    yine çok güzel bir konuya değinmişsin.tebrikler:)

    Alanur Özalp’ın sitesinde çok güzel bulduğum bir test var… http://www.alopsikolog.net/tst_cocuk_oyun.asp adrese göz at derim…hatta diğer okurlarda göz atsın:) sevgiler devrim

  7. aynı ben:) kayınpederim bana birgün dediki ” hiç beğenmiyorum çocuk yetiştirmeni” kalakalmışım ne diyeceğimi bilemedim bunu bana neyden sonra söyledi biliyormusunuz henüz öğle yemeği yemeyen çocuğuma çikolata yedirmeye çalışıyor ve bende itiraz ediyordum. çocuğuma yemek yerine çikolata yedirmediğim ve onu alattığım için ben kötü bir anneyidm ona göre:(
    daha neler nelerle karşılaşıyorum.
    hele hele yabancı insanlar konusunda kızımı defalarca uyarıyorum gerçi bana sormadan tanımadığı insanlardan birşey almaz ama yinede yapabilir çocuk sonuçta, dikkatli olmak gerek. öpmesi de gerçekten çok daha kötüymüş umarım birdaha yaşamazsın…

  8. Ben bu konuda şanslı olan annelerdenim. Kızım o kadar suratsız ki, bu tip insanlara sürekli bağırıyor. “Hayır, öpmüycem” diyerek. 🙂 Ben de inatla “hayır, çocuğu rüşvete alıştırmayın. Eylülcüm öpme” diyorum. Bana da pimpirikli diyorlar ama bence alakası yok. Yİne de insanlar sizin isteklerinizi yerine getirmiyorlar. Çikolatayı öğreten babamdı. Şimdi ya hep abur cubur yiyor diyerek hayıflanıyor. Cipsi komşunun çocuklarından öğrendi. Onlar cipsi yasakladı sonunda, bizimkisi cips almak için kriz yaratıyor. Bence bu toplumda suratsız ve pimpirikli damgası yemek iyi şeyler yaptığınızın bir göstergesi.

  9. 5 aylık kızımı sağlık merkezinde çalışan bir bayan kucaklamak istedi anında reddettim. Bozuldu, neden esirgedin ki öyle falan dedi. Gerek görmedim dedim. Bu kadar da olmaz yani ya.
    En çok da yorumlardaki örnekler gibi anneleri eleştirenlere sinir oluyorum. Kendi çocuğumuzu istediğimiz gibi yetiştirebiliriz herhalde…

  10. elif dunden beri bunu dusundum, deniz hakli, sen oradaydin, sen mudahale etmezken o naapsin. yabanci degil konusunda da hakli. bu yabanci vurgusunu belki de cok yapmamak lazim. sanirim sunu demek lazim (bir yerde okudugum sonradan aklima geldi). okudugum sey suydu: “yabanci” degil, herhangi birisi seni bir yere goturmek isterse (cunku tehlike aslinda az tanidigi birinden gelebilir) mutlaka ona o sirada kim bakiyorsa, yakininda hangi buyuk varsa anne, baba, bakici, anneanne, vs. ondan izin almasi gerektigi. o sorumlu kisiye soylemeden bir yere gitmemesi/birsey yapmamasi gerektigi. boylece karar sorumlulugu da cocugun omzunda olmuyor ve “kotu niyetli bir tanidik” birsey derse ona “bir dakika anneme sorup geliyorum” diyebilir. bunu ayni sekilde, herhangi bir yiyecek yemek, herhangi bir hediye kabul etmek, opmek vs seklinde acilabilir, herhangi birsey kabul etmeden once mutlaka izin almalisin denizcigim diyebilirsin.

  11. baharb dusuncenize kesinlikle katiliyorum. tanidiklardan gelecek zarar daha buyuk olacaktir. cok guzel bir bakis acisi.. bu yazinizi not almaliyim.

    • evet biryerlerde cocuk tacizi gibi seylerin neredeyse her zaman cocugun onceden tanidigi-tanistigi birinden geldigini, o yuzden cocugun soylenileni yaptigi, ya da o kisiyle gittigi gibi birsey okumustum. o yuzden cocuklari “izin almadan/haber vermeden birsey yapmamak-biryere gitmemek” seklinde egitmek lazim, hem “yabanciyla konusma, onu yapma bunu yapma” seklinde korkutmamis oluruz, hem de haber vermeden birsey yapmasi onlenebilir.

  12. Elif son zamanlarda benim de aklıma çok takılan bir konuyu dile getirmişsin.Asım Alp kreşe başladığından beri daha sosyal ve kreşten çıkıp iş yerindeki arkadaşlarımla karşılaştığında mutlaka birşeyler vermeye çalışan ve öpen insanlar oluyor.Çoğu zaman kaçıyor sıkıştıranlardan ama işin içine şeker girince aynı Deniz gibi gidip öpüveriyor hiç tanımadıklarını.Sinir oluyorum ben de.En kötüsü de ne biliyor musun? “Gel beni öp sana para vereyim” diyenler ve gidiyor oğlum kahroluyorum, uyarıyorum ama insanlar bildiğini okuyor.En gıcık anne olsam da uyaracağım kimse kusura bakmasın…

  13. Ah elifcim haklısın hem de çok. işin bir de kötü emeller tarafı var ki düşünmek bile istemiyor insan ama düşünmeli ve çocuklarımızı korumalıyız..

  14. Yahu hanımlar, abartmıyor musunuz biraz?Okudukça vay halimize dedim..Artık ne hamile birini gördüğümde yorum yapasım ne çocuk gördüğümde sevesim geliyor…Alın işte istediğiniz oldu!!!Bir gün gıcıklığınızı açıkça belli edin de karşınızdaki da cevabı yapıştırıversin size…Aman al çocuğun senin olsun diye..Yahu yapmayın, etmeyin…Dünyada ilk çocuk doğuran da siz değilsiniz, dünyadaki ilk çocuk da sizin çocuğunuz değil.

    • dünyadaki ilk evli çift de biz değiliz ama elin adamı gelir beni opmeye kalkarsa beynini duvara yapistirir esim. niye cocugumuzu optureyim???
      ne kadar tuhaf dusunuyorsunuz Vuslat..
      kadinin biri gelse market kuyrugunda esimden makas alsa da tepki göstermez miyim? gicik biri mi yapar bu beni?? “yemedik kocani al senin olsun” mu der bu hatun???

      • İlahi!! Çocuğa şeker verdirmemek ayrı,çocuğu sevdirmemek ayrı, çocuğa kirli ellerle dokundurtmamak ayrı, hele ki kocadan makas alınmasına tepki göstermek apayrı konular…Hepsini nasıl aynı başlıkta toplayabildiniz bravo doğrusu!! Hijyen, ahlak, sosyallik gibi farklı kavramları nasıl bir arada tartışabiliyorsunuz ben de bunu tuhaf buldum doğrusu. Benim itirazım çocuğu sevdirmemek adına bir de çocuğu YABANİ yetiştirme eğilimine.

  15. vallahi ne desem bilemedim. alis çok sosyal bi bebek. herkese gülücük saçıyor. o mutlu olunca haliyle ben de oluyorum. büyüyünce de böyle devam ederse ne yaparız bilemedim. şimdiden komşu çocuklarının şekerlerine ,yiyeceklerine sarktığını düşüneek olursak hem de.. e tabii herkes sevsin de sevgili vuslat, mıncıklamasın ve de şeker vermesin tabii yahu!!

  16. ben de bunu hiç sevmiyorum. anne,baba sormadan seker vermez, opusmez…bu kadar basit.
    bir defa sahilde yabanci anne inglizce bagırdı: Vermeyin, alerji var!
    sorun neydi? bir hostes Milka cikolata cocuga vermek istedi. kiz hic anlamadi, anne hala bagiriyodu, esim kizinin elinden cikolata aldi (yedi) ve tercuma yapti…kiz cok özur diledi.

  17. 😦
    alafranga anne olmakla çoook suçlandım.. umrumda olmadı. benim doğrularım böyle,..”better safe than sorry”
    neler neler okuyorum, duyuyorum. Allah muhafaza evlerden uzak, şeytan kulağına kurşun vb vb tabii ama Allah bize de akıl vermiş.. Ördek yavrusu yetiştirmiyoruz, çocuklarımı kendim korumam lazım. Salamam.. Kim kimdir? Eli temiz midir? Koca metropolde binbir çeşit insan var, çocuğuma dokundurtmam!!!
    bizim evde bu konu “kırmızı başlıklı kız” masalı ile vurgulanır hep. iki cocuguma da net olarak masalın ilgili yerlerinde şu mesajı veririm: “yollarda oyalanma, yabancılarla konuşma”
    bana sormadan kimseden birşey almazlar.
    Hamile kadınları gülümseyerek selamlamak, ihtiyaclari varsa yardimci olmak yeterli. Çocukları da uzaktan sevin… Ne kadar sevimli olursa olsun bir başkasının çocuğuna dokunmaya hakkınız yok!!!
    Boyu sizin iki katınız, kilosu en az üç katınız olan biri gelip sizi mıncırsa iyi mi? Siz ellemeyi seviyor olabilirsiniz ama çocuk bunu sevecek mi bakalim?
    Tanimadigim birilerini öpmem, tanimadigim biri bana samimi sekilde yaklasirsa onu iterim.
    Karsidakinin rizasi olmadan onun ozel alanina girmek dogru degil, izni sorulmadan cocuklari yakalayip opmek , sevmek, şunu bunu vermek de yanlış bir davranış.

  18. Bu konu beni de cok rahatsiz ediyor ve insanlarin nasil olup da bu kadar piskin ve genis davranabildiklerine sasiriyorum.

    Kizim henuz anakucaginda seyahat ederken, City’s’in asansorunde arkamdan bir el uzandi ve kizimin yuzunden bir makas aldi. Sonradan gordugume gore 13 yaslarinda bir kiz cocuguydu , ”neden izin almadan dokunuyorsun , disaridasin, ellerin kirli ve o daha cok kucuk ! ” diye cikistigimda da , kokos annesi bana ” neden dokunamazmis ? ” demesin mi !!! Alllaaaaahhhh, o anneyi asansorden sallandirmak istedim o an :))

    Son olarak da markette bir bayanin elini, tam kizimin yuzunu minciklamak uzereyken, havada yakaladim ve ”lutfen, ellerimiz kirli, disardayken ben bile ozen gosteriyorum ” dedim, yanindaki arkadasi arkamizdan ”ellerin kirliymis bak, neden dokunuyorsun ha ha ha haaa” seklinde laf sokusturdu.

    Toplumca yapilan bir yanlis. Bence bu konuda insanlar egitilmeli. Yanlis bilmiyorsam Avustralya’da , orada okumaya giden bir Turk arkadasimi ulkeye girdiginde hemen uyarmislar, ”sakin bebek ve cocuklara annelerinden izin almadan dokunma, kiyamet kopar” seklinde.. Egitim sart !

  19. evet halkımızın yakın temas iletişimi sevmesi sorunundan muzdarip annelerden biriyim çünkü onlara bu kapıyı ardına kadar açan sosyal kelebek bir kızım var. Neşeli, güleryüzlü ve insancanlısı bir kızım var. Böyle sıkıntılı anlarda genelde kızıma dönüp “gelinim sen anla” misali konusur karsı tarafın alması gereken mesajı iletmeye çalırım.
    ama hiçbir zaman da kendini insanlardan çeken bir çocuk hayalini kurmuyorum, kişiliğin tohumlarının ilk yıllarda atıldığını düşünürsek
    gülümseme cimrisi, ve kibirli bir çocuk yetiştirmekten çok korkarım. (açıkçası cocuklara da o haller hiçi yakışmıor bence- ) Bu son zamanlarda benim de cok üzerinde düşündüğüm bir konu ve kızımın özündeki o hümanizmayı yok etmeden nasıl kendini korumayı öğretirimi hep düşünüyorum, ve sanıyorum bol bol konuşma, drama, kitap, film vs. gerekecek cok emek gerekecek ama olsun kabulümdür.

  20. cildirirdim sanirim, ve mutlaka bir seyler soylerdim. ki soyluyorumda. kil desinler, pimpirikli desinler umrumda degil. ortalikta sadece grip degil binbir turlu hastalik kol geziyor allah korusun. hepatit b tukuruk yoluyla bile bulasabiliyor diye duydum ne kadar dogru bilemiyorum tabi.. tam cadalozum tam. bir de bebeklerde ele ve yuze dokunulmasi cok sinirimi bozuyor. nereden buluyorsun bana ait olan bir seye dokunma hakkini? ne diye mincikliyorsun? ay cok doluyum, cok pardon 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: