Annelere teşekkür edilir mi?

Yılbaşını geçirmek üzere gittiğimiz annemlerin evinden az önce döndük.

Yılbaşı için hiçbir plan yapmamıştık aslında. Evde oturup, değişiklik adına güzel bir yemek yapıp, Deniz’i erkenden yatırmayarak anne-baba-çocuk olarak televizyondaki “eğlence” programlarını seyretmekti niyetim. Deniz’in 12’ye kadar dayanamayacağını tahmin ediyordum ama yılbaşının özel bir gün olduğunu düşünmesini ve bizimle geç saate kadar oturmasını istemiştim.

Ancak planladığım (daha doğrusu planlaMAdığım) gibi olmadı. Boğaz ağrısı ve hafif ateş başladı bir önceki gün bende. Yılbaşı sabahı daha da şişti boğazım. Yardımcımız da izne gidiyordu. Annemler “atlayın, gelin” dedi. Reddeder miyim, akıllandım artık. Gittik. Babaanneler de gelince Deniz bu sefer sadece anne-babasıyla değil, anneanne-büyükbaba ve babaanne-dede ile de oturmuş oldu. Çok eğlendi. Güzeldi. Tam yılbaşı gibi yılbaşıydı.

Ertesi gün eve döneriz diye düşünmüştük, ama tatlı geldi annemlerde kalmak. Ev çok rahat değil aslında. Küçücük. Tek banyo var. Kız kardeşim de arkadaşının evinden dönünce beş yetişkin, bir çocuk, bir bebek iki oda ve salona yayılarak yatmak, tuvalet ihtiyacımızı gidermek için sıraya girmek zorunda kalıyoruz. Ama yine de çok keyifliydi. Çünkü çocuklar kapanın elinde kalıyordu. Yemek derdi yok, çocukları oyalama derdi yok. Anneanne, büyükbaba etraflarında fır dönüyor.

Böyle olunca Doğan da ben de uzun zamandır kendi bedenlerimize borçlandığımız uykuları biraz ödedik. (Uykuyu borçlanırmış ya insan kendi vücuduna) Her fırsatta, kah kahvaltıdan sonra, hak öğleden sonra yatağa attık kendimizi, bazen birlikte, bazen ayrı ayrı. Uyku borcumuzun hepsini kapatmak mümkün değil tabii, hatta eritemedik bile, ama yine de iyi geldi.

Ve… ve süper bir şey yaptık: Çocuklar anneanne ve büyükbabaya satıp önce yemeğe, sonra sinemaya gittik. En son ne zaman yaptığımızı hatırlamıyorum ama Derin doğmamıştı. Hatta sanırım Derin’e hamile bile değildim. Yani en az bir buçuk sene. Bravo.

Biz sinemaya gittiğimizde (Johnny Depp şarap gibi adam mübarek, yaşlandıkça güzelleşiyor!) annemler ilgilendiler çocuklarla. Geldiğimizde derin uykudaydı ikisi de.

Bu sabah yine önce Doğan, sonra ben totolarımızı devirip uyuduk bir süre. Annem hep leziz yemekler yaptı bize. Ne güzel bir iki gündü.

Tabii bu iki gün boyunca ev rezil oldu. Yerler yemek doldu (Paphia da yok ki yerlere düşen yemekleri yesin), tonla çamaşır çıktı, ha bire bulaşık yıkandı. Anneme iş oldu yani, iş.

Evden çıkarken anneme sarıldım. “Her şey için teşekkürler” dedim. Ama derken de kıl oldum biraz, daha doğrusu saçma geldi söylediğim.

Anneme de öyle gelmiş olacak ki, “Aşk olsun! Annelere teşekkür edilir mi?” dedi.

Sahi, edilmez, değil mi? Edilse bile, hangi birine, ne için teşekkür edebilir ki insan? Etsen de, karşılığı verilmiş olur mu sanki?

Anne gibisi var mı?

Canım annem. Bazen sünger olamasa da, canım annem.

Reklamlar

16 Yanıt

  1. Bizde benzer şekilde annemleri bizde ağırladık aynen her an uyuduk onlara ayıp oldu filan da hiç dert etmedik, hafta içi için yemeklerimizi de yaptı koydu dolaba, canım annem, edilir ya çok teşekkür edilir, öpülür, af da dilenir, gençlikte yapılanlar için…:)

  2. Elifcim bizde aynı şekilde annemlerdeydik yılbaşı akşamı ve ertesi günü. kuzenler teyzeler hep bir aradaydık. Allah ayırmasın…

  3. Anneler yaaaa
    Ben teşekkür ettigimde de askolsun kızım gorevimiz diyor
    Onlar bir tane

  4. biz de program aynıydı biliyorsun 🙂 Mira çok mutlu oldu; özel bir gün yaşadı… 3-5 sene önce yılbaşını böyle geçirmenin pek keyifli olacağını söyleseler, benimle dalga geçtiklerini düşünürdüm ya neyse…
    Hepbirlikte; mutlu sağlıklı gönlünüzce bir yıl geçirmeniz dileğiyle…

  5. ya edilir tabi. dediğin doğru elif edilse de hangi bir şey için teşekkür edilecek ama bazen öyle şeyler oluyor ki kendi kocaman kadın olmuş halinde yapabileceğin şeyleri hala annen çocukmuşsun gibi senin yerine yapıyor ya insan o zaman utanıp teşekkü
    r etmek istiyor herhalde. çok uzun bir cümle oldu 🙂
    mesela geçen sabah ece yediği meyve püresini aynen geri çıkarınca ben hop annemi aradım 10 dakika içinde geldi, neyse ki yakınız. çocuğu banyoya soktuk, pakladık giydirdik. ee ben bunu kendim yapamaz mıydım ? yapardım. ama ondan yardım istedim. bitince de çok sağol anne dedim. evet sanki bir yabancıya söylermiş gibi oluyor ağzından çıkarken. ama ona müteşekkir olduğumu da bilsin istiyorum 🙂

  6. Kızıma annem bakıyor, neredeyse her gunümüz bahsettiginiz yoğunlukta geçiyor. Her aksam annem evden çıkarken ben teşekkür ediyorum, ayni cevabı alsamda devam edecegim. Zevkle yapıyorum gelmezsem özlüyorum diyor. Allah annelerimizi basımızdan eksik etmesin.

  7. herkesın annesı cok ozeldır
    hıc kımseyı annesız bırakmasın yaradan….

  8. kesinlikle Allah annelerimizi başımızdan eksik etmesin. Melek onlar. Karşılıksız veren, severek yapan herşeyi. Onların da hataları yok mu, tabiiki var. Olsun… O kadarı da nazar boncuğu olsun onlara. Benim de annem yılbaşı günü sabahtan geldi babamla birlikte. Akşam için arkadaşlarımızı çağırmıştık. Annem akşam için güzel yemekler ve mezeler hazırladı bize. Ben işten eve dönünce de babamla birlikte evlerine gittiler. Ne bir teşekkür istiyorlar, ne de minnet. Ama ben onlara minnettarım. Allah’ım başımdan eksik etmesin onları.

  9. bakalım ben de annem gibi bir anne olabilecek miyim? hakkını asla ödeyemem. sırtımı dayadığım dağım o benim.

  10. Aynı şeyi geçen gün ben de yasadim. Oğlum bütün gün annemdeydi ve aksam da biz isten gelince güzel bi sofra hazirlamisti bize… Evden cikarken anneme tesekkür ettim…” Aa ! ne tesekkürü, anneye teşekkür edilir mi hiç?” dedi… ve güldü hatta sanki ben çok komik bi laf etmisim gibi :)))
    Canim benim, Allah onlari basimizdan eksik etmesin…

  11. Evden çıkarken anneme sarıldım. “Her şey için teşekkürler” dedim. Ama derken de kıl oldum biraz, daha doğrusu saçma geldi söylediğim.

    Anneme de öyle gelmiş olacak ki, “Aşk olsun! Annelere teşekkür edilir mi?” dedi.

    Sahi, edilmez, değil mi? Edilse bile, hangi birine, ne için teşekkür edebilir ki insan? Etsen de, karşılığı verilmiş olur mu sanki?

    Anne gibisi var mı?

    Canım annem. Bazen sünger olamasa da, canım annem.

    işte buuu…

  12. Bizim ev en büyük olduğu için hem annemler hem de ablamlar bizdeydi. İki bebek, anneanne, dede, dayı, teyze, enişte… Hem yeğen sevdim doya doya, hem oğlan biraz üstümden düştü de dinlendim. Tabi gitmeden annem ocağımı ve mutfak dolaplarımı bile silmiş, kendi yıkanacaklarını düzenlemiş bi de onlardan sonra gelecek misafirimin çarşaflarını bile ayarlamıştı 🙂
    Canım annem benim, teşekkür az geliyor her zaman…

  13. Ekşisözlükte “bir evde iki erkek çocuk yetiştirmek” başlığında bir anne şöyle yazmış: “saçımda her gün tek tek arttığını farkettiğim aklardır… gece kalktığımda ayağımın altından kayan, düşmemek için yere sağlam basmak zorunda kaldığım arabalardır… her gün en az bir makine yıkamak zorunda olduğum çamaşırlardır… ayağımdan fırlatıp elime silah gibi geçirmeyi nasıl başardığımı anlayamadığım anne terliğimdir… üstünde tepinmekten yayları bozulan yataş marka yataktır… her noktasına işenmiş, kusulmuş koltuk takımıdır… araba resimleri yapılmış duvarlardır… her gece yatmadan önce yerlerde sürünüp lego toplamaktır… kırık araba tamir etmeyi öğrenme sanatıdır… çocuğunuzun dövdüğü çocukların anne-babalarından özür dilemeyi öğrenme olgunluğudur… 10 dk sonra parkta deli gibi koşacak bir çocuğu sırf yürümek istemiyor diye kucağınızda taşırken diğer elinizle bebek arabası sürme yetisidir… sürekli mutfakta tencerenin kaynamasıdır… savunma ve saldırı sporlarıdır… uykusuz hafta sonları, çizgi film izlemek zorunda kalıp izleyemediniz haber programları, her yemek sonrarı masa altından topladığınız cam kırıkları ya da yemek artıklarıdır…”
    ben tek erkekle bu haldeyim, ikinciye 1 ay kaldı, ne olacak halimiz düşünemiyorum bile… Hal böyleyken bizim annelerimiz hazır bez, çamaşır makinası, bulaşık makinası, pratik yer süpürgeleri vs. olmadan hem de çalışarak bu işi nasıl halletmiş benim için muammadır:)

  14. Ah Elif’çiğim, inan bana, teşekkür bekleyenleri var! Yaptıklarını hiçbir zaman beğenmeyen, hep daha fazla daha fazla isteyen ebeveynler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: