Deniz’in DUYGULARI

Dün akşam. Deniz’le TÜBİTAK’ın Duygularınız kitabını okuyoruz yatmadan önce.

Adından da anlaşılacağı gibi, çocuğa değişik duygu hallerini tanıtmayı hedefleyen bir kitap. Bir yandan da çocukla diyalog yapma fırsatı veriyor okuyan kişiye. Çok güzel. Tavsiye ederim. Hatta baktım da, etmişim.

Kitabın açılış sorusunu sordum Deniz’e:

– “Bugün kendini nasıl hissediyorsun?”
– İyi. Okula gittim.

Devam ediyoruz okumaya:

– “Hiç kayboldun mu?”
– Hayır.

Devam:

– “Havai fişek gösterisi izledin mi hiç?”
– Hani böyle BUUMMMM diye, sonra şekiller çıkar?
– Evet?
– Hayır.
– !..

Geldik kıskançlık sayfasına, okuyorum:

– “Küçük bir kardeşinin olması hoş bir şeydir, ama bazen annenle babanın onunla seninle  ilgilendiklerinden daha çok ilgilendiklerini düşünebilirsin.” Sen böyle düşünüyor musun Deniz’ciğim?
– [Onaylar şekilde başını sallayarak] Hı hı.
– Neden böyle düşünüyorsun?
– Çünkü… Siz… hep Derin’le ilgileniyorsunuz. Benimle oynamıyorsunuz. Oynicam diyorsunuz, oynamıyorsunuz. Yemek yapıyorsunuz, iş yapıyorsunuz. Benimle oynamıyorsunuz.

Daha fazla yazmama gerek var mı?


Reklamlar

22 Yanıt

  1. Günaydın,
    Sabahın bu saatinde esprili bir şekilde bu durumu bizimle paylaştığın için teşekkürler 🙂

  2. Ben yememe probleminin altindan bunun cikacagini dusunmustum. 2 yegenim var iki erkek kardesler… Ayni ayni ayni eski hikaye.. Yemek yememe olur sonra ders vs olur. Biz 3 kiz kardesiz , ablalarim iyi ki varlar, ama oglum Can’a kardes yapmayi dusunemiyorum.. Cok zor geliyor bana.. Belki biraz bencilce dusunuyorum ve belki biraz da can’ i dusunuyorum(maddi-manevi ).. Ama buyuduklerinde bunlarin hepsi gececek ve kardes olduklari icin coook mutlu ve cook sansli olacaklar:) kolayliklar dilerim..

  3. oynadığınıza da eminim.. ama yeterli gelmiyor demek ki.. daha çok bire bir vakit istiyor demek ki.. kaliteli zaman dediklerinden.. gerçi ne kadar vakit ayırsanız yeterli gelecek buna emin değilim.. ancak iki çocuklu olup da sorun yaşamayan görmedim.. bu da doğal, geçecek.. bence çok büyütmeye gerek yok.. yani ne yaparsanız kıskançlık duygusu hep biraz kalabilir hatta kocaman adam olduklarında bile.. kalmayabilir de bilemiyorum.. büyüdüklerinde Derin in de abisini kıskandığı olabilir.. bu konu hep benim de aklımı kurcalıyor.. (iki çocuklu olmayı düşünen tek çocuk annesi)

  4. oyy.. Bakalim bizi neler bekliyor. İnsallah cok zorlanmadan alisir kardesine Can kuzum..

  5. Ben olsam ben de yemek yemezdim sanırım,ilgiyi üstüme çekmek adına….

  6. Ben olsam ben de yemek yemezdim sanırım,ilgiyi üstüme çekmek adına….

  7. Otuz yaşımdan sonra ablamlar bana kardeş kıskançlıklarını hissetirmeye başladı yoksa daha önce vardı da ben mi hissetmemiştim bilmiyorum. Bir ablam 12 diğeri 10 yaş büyük benden 😦 şaka gibi ama değil maalesef

  8. Bu kitabı okurken Arda da bana aynı şeyleri söylemişti. ” oynarım diyorsunuz, oynamıyorsunuz hep Duru yla ilgileniyorsunuz. Hep bir işiniz oluyor”

  9. bence daha fazla yazma, çünkü ağlarız 🙂 ama Deniz çok haklı….

  10. bütün çocukların sorunu bu bence,sadece kardeşi olanların değil,yetmiyor oyun, e biz de insanız,bıkabiliyoruz bazen 😦

  11. aynı kitabın aynı yerinde aynı cümleleri duydum desem Elif…

    ne yapsak ikincileri geri mi göndersek?

  12. ay cok fena ya nasıl dayanyorsun ben yapamam 2.çocuk ya.Allah yardım etsin:)

  13. Süper kitap..
    Deniz adına da çok sevindim. Duyguları dile gelmiş kitap sayesinde. İçini döküp rahatlayabilmiştir belki biraz 🙂

  14. kıyamam, içten içe nasıl da biriktirmiş baksana. yemek yaptığını bile söylüyor.
    öperim Deniz’i.
    Derin’i de Deniz görmeden öperim 🙂

  15. Ben gözü açılmasın diye kıskançlık kısmını okumuyorum eheh

    ya da değiştiriyorum duruma göre

  16. Emre’de yqazın bez bırakma çabalarımız sonuç vermeyince ben bıdı bıdı bıdı oğlum niye söylemiyorsun falan deyince “ama anne erdeme bez bağlıyorsunuz” demişti bana. tabi hemen kestik bez olayını, başa döndük.. Hep aynı hikaye sanırım Elifcim.

  17. ben de boyle hissetmistim kardesim dogdugunda. 4 yasindaydim. o zaman tubitak kitaplari da yoktu. yalniz cok hosuma gitti, normalde aciklayamadigi hislerini boyle diyaloglara aciklatmak. keske like button’u olsaydi.

    acaba dun yazdigin yemek sorununun temelinde bu yatiyor olabilir mi?

  18. Ben bunu sormustum pedagoğa. Sadece çocuklar için değil kendimiz için de geçerli olduğunu söylemişti yazacaklarımın;
    Çocukların anneleri ve babalarıyla ayrı ayrı yapacakları aktivitelere ihtiyaçları varmışç Yani anne olarak birinci çocuğunuzla başbaşa, ikinci çocuğunuzla başbaşa hem dışarda hem evde vakit geçirmeniz gerekirmiş. Aynı şeyi babanın da yapması gerekiyormuş. Tabi bir de bunlara iki çocukla anne ve babanın ayrı ayrı ve de bütün aile olarak yapılacaklar ekleniyor. İlk başta aman allahım ne kadar çok alternatif var demiştim. Ama zaman içinde çok doğallaşıyor. Hoş henüz ikinci çocuğumuz yok ama olduğunda da sorun olacağını düşünmüyorum. Bu arada bu durum Buğra’nın ‘ama benimle oynamıyorsunuz’ yakınmalarını minmuma indirdi. Yani bizde bu öneri işe yaradı. Aman allahım bu kadar planlı mı yaşayacağız diye korkmayın çünkü gerçekten insan herşeye alıştığı gibi bu tarz program yapmaya da alışıyor. Umarım sizde de işe yarar.

  19. Uyusun da buyusun’u okuyunca aklima geldi. Ilk hamilelik donemlerimde cocuk yetistirme uzerine konusurken esim demisti ki; “biz buyurken hepimize ait bir gunumuz vardi, herkes o gunde annemle basbasa yemek yer ya da hangi aktiviteyi isterse onu yapar demisti” bu arada 3 erkek kardesler. yani anneleri hergun birisine haftasonu bir gun ayirmis o gun sadece o kisiye ait. tabii ailece yapilan aktiviteler disinda. Bana cok sacma gelmisti ve hatta uzun bir sure aramizda tartisma konusu olmustu ama belki de bu yontemle kiskancliklar halledilebilir.

  20. Allah ım yine bizim durum..
    bazen çok üzülüyorum büyük oğlum için ama elimden geleni yapıyorum ,çıldırmadığım zamanlarda!!!

  21. Ah kuzucuuummm , cok uzuldum simdi 😦 Gercekten zor bir durum Elif, Allah kolaylik versin …

  22. Elif bana guvendigim deneyimli biri sunu soylemisti: Eger duygularini ifade etme olanagi verirsen sorunu cozemesen bile cocuk cok rahatlar. Yani mumkun oldugu kadar sik, bu sekilde kendini ifade etmesine, ve duyurmasina izin ver. Kitap harikaymis buna olanak saglamis. Siz benimle oynamiyorsunuz dediginde, hayir ama bak oynuyoruz demek yerine, sen oyle hissediyorsun, vs seklinde aktif dinleme uygula. (ya da Harvey Karp FFR, ayni sey). Sadece bu bile yemek probleminde ise yarayabilir, hislerini anladiginizi hissetsin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: