Kardeşler arasındaki ideal yaş farkı

Bu blogda Sıkça Sorulan Sorular diye bir bölüm olsaydı, ikinci çocuğu yapıp yapmama ve kardeşler arasındaki ideal yaş farkı konuları listenin ilk sıralarında yer alırdı. Bu hafta yine bu konuda bir soru alınca artık konuyu buraya taşımaya karar verdim.

İkinci çocuğu yapıp yapmama konusu, herkesin maddi durumuna, hayattan beklentilerine, kariyeriyle ilgili ne yapmak istediğine  göre, vesaire değişecektir. Benim için bu hiçbir zaman konu olmadı. Ben her zaman iki çocuk istediğimi bildim. Ancak şimdi anlıyorum ki zor kardeşim. Bu zamanda iki çocuk zor. Maddi külfetini bir kenara bırakalım, ev hayatı bile çok zor. Evet, babaannem zamanında altı çocuk büyütmüş, ne televizyon varmış, ne de hazır bebek bezi. Ellerinde yıkarlarmış çocukların kakalı bezlerini. Ama o zamanlar hayat daha basitmiş. Çocuklar sokakta, bahçede büyürmüş. Biz şimdi doğaya aykırı bir şey yaparak bu çocukları apartmanlarda büyütmeye çalışıyoruz. Zapt etmek zor. Hafta sonu imanım gevredi iki minik canavarımla başa çıkacağım diye. Devamı için tıklayın.

Reklamlar

Aşağı baksam Deniz, yukarı baksam Derin

Kaçış yok. Bu suçluluk hissinden kaçış yok.

Deniz bir ara acayip bir duygu sömürüsü taarruzundaydı. Odasında yalnız kalamıyor, okula gitmek istemiyor ama bunu söyleyemiyormuş gibi görünüyor, karanlıktan korkuyor, onunla hiç oynamadığımızdan şikayet ediyordu.

Öğretmenine bu konuyu açtığımda kardeşi yüzünden zorlandığını düşündüğünü söyledi ve ekledi: “Ancak unutmayın, çocuklar böyle durumlarda anne-babalarını manipüle etmekte ustadırlar. Deniz büyük ihtimalle sizin düşündüğünüz kadar kötü hissetmiyordur.”

Devamı için tıklayın.

Deniz’in DUYGULARI

Dün akşam. Deniz’le TÜBİTAK’ın Duygularınız kitabını okuyoruz yatmadan önce.

Adından da anlaşılacağı gibi, çocuğa değişik duygu hallerini tanıtmayı hedefleyen bir kitap. Bir yandan da çocukla diyalog yapma fırsatı veriyor okuyan kişiye. Çok güzel. Tavsiye ederim. Hatta baktım da, etmişim.

Kitabın açılış sorusunu sordum Deniz’e:

– “Bugün kendini nasıl hissediyorsun?”
– İyi. Okula gittim.

Devamı için tıklayın.

3 yaş o kadar da fena değil aslında…

Dün öğlen uykusundan ağlayarak uyandı Deniz.

Ne yapsam da arıza çıkarsam şeklinde bakınıyordu etrafa…

Önce oyun grubuna gitmemek istedi. Gittiğimizde eve dönmemek istedi. Döndüğümüzde parkta oynamak istedi. Parktan dönüşte orada kalmak istedi. Eve gelince banyoya girmemek istedi. Girince çıkmamak istedi.

Facebook‘a, Nurturia‘ya şöyle yazdım ben de: Devamı için tıklayın.

İkinci kez ebeveyn olmak neden daha kolay?

Bilemiyorum birinci çocuklar mı daha şanslı, ikinciler mi?.. Anne-babaların ilk çocuklara daha fazla ilgi gösterdikleri kesin. Kafaları daha boş çünkü. Ama ikincilerin de daha rahat yetiştikleri bir gerçek. Ebeveynler daha deneyimli oluyorlar çünkü!

Devamı için tıklayın.

Ufak ufak haberler…

1. Bakıcı sorunumuz başladığı gün çözüldü. İlki daha eşyalarını toplarken telefona sarılıp sağa solu arama çabalarımız sonucunu verdi: Yeni yardımcımız akşama bizdeydi. Sigara İÇMEYEN, yaşça daha olgun, daha sevgi dolu bir kadın. Bizi rahat ettirdi. Sanırım kendi de mutlu. Umarım böyle devam ederiz.

Devamı için tıklayın.

Kardeş kıskançlığı

Vay.

Az önce şu yazıma baktım da… Ne kadar farklı bir Deniz’i anlatmışım orada. Sadece altı ay önce…

Nerede o uyumlu, yumuşak çocuk? Nerede şimdiki her şeye “Hayır. İstemiyorum. Yapmicam. Gelmicem.” diye cevap veren, heeeeeeer şeye itiraz eden, yemeğini kendi yemeyi bırak, yedirtmek için bile bin dereden su getiren, her şeye ağlayan, mızmızlanan, bize kök söktüren velet?

Devamı için tıklayın.

%d blogcu bunu beğendi: