Nilü’nün Gebelik Günlüğü, 32. hafta

Artık tam 8 aylık hamileyim. Kendimi şişmiş koca bir balon gibi hissediyorum. Ttek farkım hiçbir yere uçacak bir halim yok. Yatağa yatsam löp diye kala kalıyorum. Sağdan sola dönmek, yataktan kalkmak bile tam bir operasyon olmaya başladı.

Kısaca bu haftamın semptom listesi şöyle:

Devamı için tıklayın.

Nilü’nün Gebelik Günlüğü, 31. Hafta – Hangi marka puset?

Hamileliğimin neredeyse 31. haftasını bitirirken hala birçok hazırlığımı tamamlamadığımı düşündükçe biraz panikliyorum. Geriye kalan her günü dolu dolu geçirip elimi hızlı tutmanın zamanı geldi.

Kısaca bu haftamın semptom listesi şöyle:

  • Geceleri beni uyutmayan bacak ve bel ağrıları
  • Yine geceleri gerilmeyle başlayan karnım patlayacak hissiyatı
  • Emrem’in içimde sığamıyormuşçasına hareket edişi, o hareket ettikçe karnımın yamuluşu, kafasını ve poposunu adeta hissetmemin verdiği mutluluk
  • Damarlarımın belirginleşmesi; özellikle karın ve göğüs bölgesinde
  • Artan mide yanmaları (Emrem saçlı mı olacak ne?)
  • Duygusallık, her şeye kolayca ağlayabilme
  • Giderek kalınlaşan kalçam ve bacaklarım, bununla beraber artan ve gördükçe moralimi bozan selülit sorunu

Devamı için tıklayın.

Yan etki

Tıbbın ilerlemesiyle doğumda kullanılan ağrı kesiciler de pek bir çeşitlendi… blaaa blaaa blaaa şeklinde bir giriş yazısı yazacaktım. Hiç uzatmayıp doğrudan konuya dalacağım.

Aşağıdaki mail Cumartesi akşamı elime geçtiğinde ben liseden bir arkadaşımın düğünündeydim. Yanımda yine liseden olan bir başka arkadaşım vardı, kadın doğumcu. Ona okuttum ve doğrulattım.

Bilge’nin isteği üzerine mailini toparlayıp yayımlıyorum: Devamı için tıklayın.

Çanlar benim için çalıyor

İstanbul Fashion Week’e gitmiştim hani. Çok da havalıydım ha. Öyle sıradan bir davetli değildim, kapı gibi VİP’ydim havam batsın. Canım arkadaşım Doris’in eşi Fatih, İstanbul Fashion Week’i organize eden boogy‘nin sahibi. Hal böyle olunca ben de kapıda VIP kelimesinin gereği gibi “mühim insan” şeklinde karşılanmış, millet sırada beklerken aralardan geçip kulise girmiş, en sonunda da fıstık gibi yere kurulmuştum Doris ve diğer iki arkadaşımla. Yerimiz süperdi, mankenler iki adım ötemizden geçip gidiyorlardı.

Ve fakat o mankenlerin kıskandıran vücutları bile benim aklımı başıma getirmedi, kilo vermeye ikna edemedi. Devamı için tıklayın.

Nilü’nün Gebelik Günlüğü – 30. hafta

Nilü haftaları geri sayarken artık Emre’ye evde yer açıyor.

***

Artık son dönemece girdiğimden midir nedir günler/haftalar sanki ışık hızıyla geçiyor. Bbu haftanın özellikle böyle geçmesi çok iyi oldu çünkü dört gözle beklediğim doktor randevum hemencecik geldi. İlk olarak kilo durumumun hiç de iyi gitmediğini öğrendim, doktorun verdiği 35 pound sınırına sadece 7 poundcuk kalmış (aşağı yukarı 3 kilo kadar). Şu an aldığım toplam kilo 12,5, kalan hafta sayısı 10 yani bu son aylarda insanın daha çok kilo aldığı düşünülürse benim durum çok vahim görünüyor. Doktorum karbonhidratlı yiyeceklere dikkat etmemi hatta mümkünse kesmemi ya da buğdaydan yapılanlarını yememi önerdi, ben de Türk yemek kültüründen gelip yemeklerin yanında azıcık da olsa makarna ya da pilav yemeye alışmış biri olarak bunlara nasıl hoşça kal derim bilemiyorum. Onun için ilk olarak esmer olanlarını deneyeceğim baktım yine katlamalı kilo alıyorum önümüzdeki ay keserim diye düşünüyorum. Devamı için tıklayın.

Nilü’nün Gebelik Günlüğü – 29. hafta – Oğlanın ismi belli!

Nilü’yle geçen hafta 3-4 saat mesafede olmamıza rağmen görüşemedik. Telefonla telafi etmeye çalıştık tabii ama aynısı olmadı. Yine de bebeğin ismini öğrenebildim. Nilü de bu hafta açıklamaya karar vermiş. Artık ismi de belli olduğuna göre heyecanla -ama zamanında- gelmesini beklemeye başladık oğlanın…

***

Devamı için tıklayın.

Nilu’nun Gebelik Gunlugu – 28. hafta

Nilu’yle ayni saat diliminde, hatta arabayla 3 bucuk saatlik mesafedeyiz bu hafta. Benim New York’a geldigim bu gunlerde o da daha once komsu hayati yasadigimiz Columbia’da, evini toparliyor. Ne yazik ki gorusemeyecegiz ama telafisini telefonda yapmaya calisacagiz.

***

Herkese iyi pazarlar! Bu hafta size yazımı yaklaşık 8 yıl yaşadığımız Maryland eyaletine bağlı Columbia şehrinden yazıyorum. Evet tam 7 ay durdum durdum son düzlüğe girdiğim bu aylarda doktorum 32. haftaya kadar seyahat edebilirsin deyince kurtlandım, uçasım geldi. İşin esprisi bir yana asıl geliş nedenim eşimin işi nedeni ile 1 hafta burada olacak olması ve de artık buradaki evimizi kiraya vermeye karar vermiş olmamız sebebi ile işimden dolayı bıraktığım pılımı pırtımı toplamak. Devami icin tiklayin.

%d blogcu bunu beğendi: